نقش مترجمان در رواج تشيع بررسي شد
13/04/1397 13:53

پروانه معاذاللهی در نشست معرفی و بررسی کتاب «سنت ترجمه در عصر ایلخانان و تیموریان» گفت: در این اثر به نقش مترجمان در رواج تشیع پرداخته شده است.

به گزارش روابط عمومي موسسه خانه كتاب، نشست معرفي و بررسي كتاب «سنت ترجمه در عصر ايلخانان و تيموريان» عصر سه شنبه (12 تيرماه) با حضور پروانه معاذاللهي و مريم سعيدي، نويسندگان اثر در سراي اهل قلم برگزار شد.

پروانه معاذاللهي در ابتداي اين نشست، اظهار كرد: كتاب «سنت ترجمه در عصر ايلخانان و تيموريان» از سه فصل و يك مقدمه تشكيل شده است. در مقدمه اثر تلاش كرديم روشي كه براي اين پژوهش تاريخي به كار برديم، تبيين كنيم. همچنين در اين بخش، خلاصه اي از هر فصل در اختيار علاقه مندان قرار گرفته است. كوشيديم اطلاعاتي كه قرار است در اين اثر ارائه دهيم، روش مند و نظام مند باشند. بنابراين به اين نتيجه رسيديم كه نظريه «پير بورديو» جامعه شناس فرانسوي در دستور كار قرار دهيم.

وي ادامه داد: در فصل نخست اين كتاب، وضعيت ترجمه در دوره ايلخانان بررسي شده است. وضعيت نهضت ترجمه در دوره حكومت هلاكوخان و آباقاخان، تكودار، ارغون خان، گيخاتوخان، بايدوخان، غازان خان، سلطان محمد خدابنده اولجايتو و دوره حكومت ابوسعيد بهادرخان نيز در اين فصل بررسي شده اند.

 

معاذاللهي با بيان اين كه در خلال فصل نخست، نقش مترجمان در رواج تشيع بررسي شده است، افزود: نهضت ترجمه در دوره حكومت هلاكوخان حاكم بود.

 

اين نويسنده ادامه داد: در فصل دوم اين اثر به سنت ترجمه در دوره فُترَت پرداختيم. دوره فَترَت به دوره ميان سلسله ايلخانان و تيموريان گفته مي شود. در اين فصل نيز وضعيت ترجمه در دوره آل مظفر، وضعيت ترجمه در دوره آل جلاير يا ايلكانيان و وضعيت ترجمه در دوره حكومت خاندان اينجو بررسي شده است.

 

معاذاللهي افزود: سنت ترجمه در دوره تيموريان، موضوع فصل سوم اين اثر است كه اين دوره با بازگشت شعر به دربار مصادف بود و نوعي  ترجمه ادبي در اين دوره بيشتر به چشم مي خورد. همچنين ترجمه متون مذهبي، در اين دوره اتفاق افتاده است. ويژگي بارز اين دوره ظهور نهضت ترجمه تركي است.

 

مريم سعيدي در بخش ديگر اين نشست با اشاره به نحوه شروع كار تأليف اين اثر، اظهار كرد: در بررسي آثار موجود در حوزه تاريخ ترجمه به اين نتيجه رسيديم كه نهضت ترجمه در دوره هاي ايلخانان و تيموريان برخلاف ساير سلسله ها مانند عباسيان، قاجار و صفويه چندان مورد بررسي قرار نگرفته است. به اين منظور در اين كتاب سعي كرديم تاريخ ترجمه به ويژه در دوره ايلخانان و تيموريان را بررسي كنيم.

 

وي افزود: اجراي طرح را با مطرح كردن سه پرسش «مترجمان آثار چه كساني هستند»، «حاميان چه كساني هستند؟» و «ترجمه هاي انجام گرفته چه هستند» آغاز كرديمو در راستاي پاسخ به اين پرسش ها برآمديم.

 

سعيدي ادامه داد: براي تأليف اين اثر از منابع دست اول و دوم، تصوير و تصحيح نسخ خطي و پژوهش هاي ادبي در حيطه تاريخ ادبيات و تاريخ استفاده كرديم كه در مطالعه اين آثار با نام مترجم و عنوان ترجمه برخورد نكرديم و فقط در كنار حرفه اصلي برخي ادبا، فيلسوفان و انديشمندان، عنوان ترجمه نيز ديده مي شد. بنابراين به اين نتيجه رسيديم عنوان تأليف كه در آثار برخي نويسندگان مانند خواجه نصيرالدين طوسي  آن ها ديده مي شود، در واقع نوعي ترجمه آثار پيشينيان است.