به گزارش ستاد خبری سی وسومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، مراسم یادبود سعید تشکری با حضور خانواده این نویسنده فقید، به همت انتشارات به نشر و مجمع ناشران انقلاب اسلامی در نمایشگاه کتاب برگزار شد.

 

همسر مرحوم تشکری در این آیین بیان کرد: ما 35 سال با هم زندگی کردیم. ایشان بیش از همه به کارش و نوشتن عشق داشت و خودش را وقف امام رضا(ع) کرده بود. من هم تلاش کردم بستر زندگی را طوری در آرامش نگه دارم که ایشان به اهدافش برسد. تمام کتاب ها و تحقیقات همسرم بیشتر در حرم امام رضا(ع) انجام می شد و زندگی اش را گذاشت پای وقف آثاری برای دوستداران امام رضا(ع). ایشان بیماری سختی داشت و هر هفته باید دارو تزریق می کرد، با این حال، صبح تا شب با تلاش فراوان دنبال کارهای تحقیقاتی بود.


دختر سعید تشکری نیز با بیان اینکه پدرم اعتقاد داشت که هر اتفاقی در زندگی می افتد، یک قصه است و این قصه قهرمانانی دارد، افزود: در سال های اخیر، تئاتر و نمایشنامه را کنار گذاشته بود و فقط رمان می نوشت، چون معتقد بود رمان و نوشته است که بر جای می ماند. من و خواهرم از کودکی همراه پدر بودیم و خیلی از تحقیقات را با هم انجام می دادیم، از ما می خواستند همراهشان باشیم. پدرم خیلی دنبال ایده بودند و در همه مکان ها به انسان ها دقیق نگاه می کردند، ده ها طرح رمان از خود گذاشتند. دوست داشتند فرهنگ خطه خراسان را در آثارشان بیاورند و در این راستا شاگردان بسیاری پرورش دادند.


احمد میرزاده نیز در بخش دیگری از این برنامه اظهار کرد: اولین بار اوایل دهه نود خدمت مرحوم تشکری رسیدیم، زمانی که  مفتون و فیروزه  برنده جایزه قلم زرین شده بود. رابطه مان ادامه پیدا کرد و در ابعاد مختلف همکاری کردیم. نشست های متعددی لازم است تا کارنامه سرشار تشکری در جنبه های مختلف بررسی شود. 


وی سه ویژگی سعید تشکری را اینگونه ذکر کرد: او هنرمند جامع و خلاقی است. بیست و چند جلد از آثار مرحوم نمایشنامه بود که خودش کارگردانی کرده است. حدود 10 فیلمنامه و بیست و چند جلد رمان دارد. استاد سرشار در نقد بسیار سختگیر و معتقد بود اکثر رمان های بعد از انقلاب در چارچوب رمان نمی گنجد. وی از  مفتون و فیروزه  به عنوان یک رمان قوی یاد کرده است. 


میرزاده افزود: آثاری که جهانی می شوند، معمولاً بومی ترین آثار هستند؛ آثاری که توانسته اند حول محدوده و منطقه ای نوشته شوند. سال ها در ادبیات ایران، کسی به فکر مشهد نبود و تشکری اولین کسی بود که این منطقه را وارد آثارش کرد و بر آن متمرکز شد. او معتقد بود بخش های مهم زندگانی امام رضا در مه است که بخش هایی مهمی هم هستند. او کوشید این بخش ها را وارد آثارش کند. تشکری در هر اثرش سعی می کرد فرم جدیدی را ارائه کند. 


وی در بیان خصوصیات سعید تشکری گفت:  او مدیری فرهنگی بود و کارهای گروهی را به خوبی هدایت می کرد و نگاه های مدیریتی جالبی داشت. تشکری معلم هم بود و وقت بسیاری برای شاگردانش می گذاشت و از انتشار آثار شاگردانش بسیار خوشحال می شد.


میرزاده همچنین افزود: ادبیات انقلاب اسلامی فراز و فرودهای بسیاری داشته و بسیاری از چهره های فرهنگی از انقلاب برخاستند، اما در طول زمان دچار استحاله شدند. تشکری مسیری برعکس را طی کرد. او با این طیف ها دمخور بود و با آنها حشر و نشر داشت، اما تمام هنرش را برای ادبیات دینی صرف کرد و خادم فرهنگی امام رضا(ع) بود. ایشان کتابی با عنوان  غریب قریب  نوشت که تاریخ حرم تا دوره قاجار است. جلد دوم این اثر هم که درباره دوره قاجار تا زمان فعلی است، چاپ و منتشر شده. کتاب دیگری هم به نام  مشکور  دارند که ز یر چاپ است و حول محور امام رضاست. 


محسن زاده، مدیر نشر ستاره ها نیز در پایان این جلسه گفت: ما در نشر ستاره ها به آقای تشکری خیلی مدیونیم. مسیر انتشارات ما مسیری نبود که به طور جدی به رمان و ادبیات بپردازد. وی نگرش نشر ستاره ها را به رمان عوض کرد و به همه منتقد بود و هیچ وقت به وضعیت موجود ادبیات راضی نبود. نشر ستاره ها پنج کار از این نویسنده در دست چاپ دارد که به زودی ارائه خواهد شد.


سی و سومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران از بیست ویکم اردیبهشت آغاز شده و تا سی ویکم اردیبهشت ۱۴۰۱ در دو بخش حضوری در مصلای امام خمینی(ره) و مجازی در سامانه ketab.ir  برگزار می شود.