به گزارش روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، در بخش  ادبیات؛ تاریخ و نقد ادبی  دهمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران (1371) کتابی به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد که اکنون در ایران به عنوان یکی از متون آموزشی کلاسیک و آموزشی هرمنوتیک شناخته می شود.  ساختار و تاویل متن  نوشته بابک احمدی جز آنکه در کتابخانه های شخصی عمده پژوهشگران فلسفه و ادبیات وجود دارد، توسط دانشجویان کلیه رشته های علوم انسانی نیز خریداری می شود.

نشر مرکز نخستین چاپ  ساختار و تاویل متن  را در دو جلد و مجموع 809 صفحه به سال 1370 با شمارگان 3250 نسخه منتشر کرد. از چاپ های بعدی این اثر به صورت تک جلدی منتشر شد و بارها زیر چاپ رفت و تا سال 1403 به بیست وسومین تجدید چاپ خود رسید. عمده شمارگان آن بین 800 تا دو هزار نسخه بوده است.
 ساختار و تاویل متن  یکی از آثار بنیادین و اثرگذار در حوزه نقد ادبی، نظریه متن و مطالعات فرهنگی در زبان فارسی به شمار می رود. این کتاب با نگاهی تحلیلی و نظام مند به بررسی دگرگونی های اساسی در شیوه های مواجهه با متن می پردازد و مخاطب را با مهم ترین رویکردهای نظری معاصر در فهم و تفسیر متن آشنا می سازد.

نویسنده به طور مشخص بر گذار از ساختارگرایی به نظریه های تاویلی و پساساختارگرا تمرکز دارد و نشان می دهد که چگونه نگاه کلاسیک به متن به مثابه ساختاری منسجم، خودبسنده و دارای معنایی نسبتا ثابت به تدریج جای خود را به رویکردهایی می دهد که متن را پدیده ای باز، تاریخی و وابسته به خوانش تلقی می کنند. در این چارچوب متن عرصه ای برای تولید معنا در تعامل میان زبان، خواننده و زمینه فرهنگی معرفی می شود.

بابک احمدی با زبانی دقیق و تحلیلی، مفاهیمی کلیدی چون ساختار متن، چندمعنایی، نقش فعال خواننده، مرگ مؤلف، هرمنوتیک و واسازی را شرح می دهد و دیدگاه ها و اندیشه های نظریه پردازان برجسته ای همچون رولان بارت، هانس گئورگ گادامر، پل ریکور و ژاک دریدا را تبیین می کند. طرح این مباحث  ساختار و تاویل متن  را به منبعی قابل اتکا برای فهم تحولات نظری در نقد ادبی، فلسفه زبان و مطالعات بینارشته ای تبدیل کرده است.

از نظر ساختار کتاب در چند بخش تنظیم شده است. بخش نخست به تکامل تاریخی روش ساختاری در پژوهش متون ادبی اختصاص دارد و بحث از زبان شناسی سوسور و منطق پیرس آغاز می شود و به نظریه های ادبی اندیشمندانی چون شکلوفسکی، یاکوبسن، باختین، موکاروفسکی، اسپیتزر، پروپ، یولس، برمون و گرماس می رسد.

در بخش دوم، اندیشه ها و نظریه هایی بررسی می شود که مهم ترین نظریه پردازان ساختارگرا در سه دهه اخیر درباره متن ادبی ارائه کرده اند؛ از جمله لوی استروس، فوکو، بارت، تودورف، ژنت، کریستوا و اومبرتو اکو. بخش بعدی به روش شالوده شکنی متن می پردازد که ژاک دریدا بنیان گذار آن است. در این بخش نقد متافیزیک حضور و آرای متفکرانی چون بلوم و پل دمان و نیز نظریه های ادبی فیلسوفان پسامدرنیست مانند دلوز و لیوتار بررسی می شود.

بخش پایانی کتاب به تکامل تاریخی و مباحث اصلی هرمنوتیک اختصاص دارد؛ از روش تاویل متون مقدس تا نظریه های معاصر مکتب دریافت متن. در این مسیر، اندیشه های نیچه، فروید، هوسرل، هایدگر، هرش، ریکور، آیزر و یاس درباره تأویل و فهم متن طرح و تحلیل شده است.

به طور کل  ساختار و تاویل متن  کتابی تحلیلی و مرجع است که خواننده را به بازاندیشی در شیوه خواندن، تفسیر و مواجهه با متن دعوت می کند. این اثر برای دانشجویان، پژوهشگران و علاقه مندان حوزه های ادبیات، فلسفه، هنر و علوم انسانی، جایگاهی ویژه دارد و از جمله کتاب هایی است که نقش مهمی در شکل گیری زبان نظری نقد معاصر در ایران ایفا کرده است.