اسماعیل فرزانه؛ نامزد دریافت نشان سرو زرین بیستمین جشنواره بین المللی شعر فجر به روابط  عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، گفت: شعر محاوره همانگونه که از عنوانش بر می آید شعری است که به زبان محاوره سروده می شود، بنابراین هم باید به اندازه کافی شاعرانگی و عناصر خیال در آن باشد و هم ویژگی های زبان محاوره و بهره مندی از فرهنگ  عامه در آن وجود داشته باشد.

وی اضافه کرد: شعر محاوره به دلیل نزدیکی منحصربه فردش با ذهن و زبان عامه  مردم می تواند بیشتر از سایر خویشاوندان ادبی اش بیانگر احساسات و عواطف، آمال و آرزوها و درد و رنج های مردمان روزگار خود باشد. پررنگ بودن عنصر سادگی، صمیمیت و عاطفه در شعر محاوره کمک زیادی به این موضوع می کند اما این سادگی و صمیمیت نباید باعث سقوط آن به ورطه ابتذال شود.

فرزانه همچنین در معرفی مجموعه شعر خود گفت:  آه مستعار  گزیده ای از تجربه هایم بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ است که توسط انتشارات فصل پنجم روانه کتابفروشی ها شد. بیشتر کارها عاشقانه هستند ولی آثاری با موضوعات ملی میهنی، اجتماعی و مذهبی هم بین آنها وجود دارد.

وی تاکید کرد: من مشق شعر را با غزل نوشتن شروع کردم ولی از سال ۱۳۷۶ که توفیق آشنایی و همکاری با اهالی موسیقی را پیدا کردم بیشتر کوشش ها و تمرین هایم در حوزه  ترانه و شعر محاوره بوده و اگرچه هیچگاه غزل را به عنوان اساس و بنیان کارهایم فراموش نکرده ام.

اسماعیل فرزانه در پایان گفت: جشنواره ها همیشه نقش مهمی در معرفی و شناساندن آثار هنری و ادبی و پدید آورنده های آنها داشته اند. ان شاءالله جشنواره شعر فجر هم با توجه به پیشینه و جایگاهی که دارد در معرفی این کتاب و  دیگر آثار این دوره موثر خواهد بود.