به گزارش روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، کتاب جهان همچون اراده و تصور نوشته آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی قرن نوزدهم در سال ۱۳۸۹ و در بیست وهشتمین جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان اثر شایسته تقدیر مورد تجلیل قرار گرفت؛ کتابی که تنها ۱۵ سال پس از انتشار نخست در ایران به بیستمین نوبت تجدید چاپ رسید و جایگاهی کم نظیر در میان متون فلسفی ترجمه شده به زبان فارسی پیدا کرد. این اثر با ترجمه ولی یاری برای نخستین بار در سال ۱۳۸۸، در ۱۰۹۳ صفحه، با قیمت ۲۴ هزار و ۸۰۰ تومان و در شمارگان ۱۶۰۰ نسخه وارد بازار نشر ایران شد. جهان همچون اراده و تصور طی یک دهه با استقبال مستمر مخاطبان جدی فلسفه مواجه بود و تا سال ۱۳۹۸ به چاپ دوازدهم رسید؛ چاپ هایی که هر یک با شمارگان بیش از 1000 نسخه منتشر شدند. بیستمین تجدید چاپ این کتاب نیز در سال ۱۴۰۴، در ۱۰۹۶صفحه و با قیمت یک میلیون و ۲۵۰ هزار تومان روانه بازار کتاب شد؛ آماری که جایگاه استثنایی این اثر فلسفی را در فضای نشر ایران نشان می دهد. تداوم تجدید چاپ کتابی با این حجم، دشواری مفهومی و نیاز جدی به پیش زمینه های فلسفی بیانگر علاقه پایدار مخاطبان ایرانی به متون کلاسیک فلسفه و اندیشه های بنیادین شوپنهاور است. معرفی کتاب جهان همچون اراده و تصور کتاب جهان همچون اراده و تصور مهم ترین و بنیادی ترین اثر آرتور شوپنهاور است؛ اثری که نه تنها جایگاه او را در تاریخ فلسفه تثبیت کرد، بلکه مسیر تازه ای پیشروی فلسفه، ادبیات، روان شناسی و هنر گشود. این کتاب نخستین بار در سال ۱۸۱۸ منتشر شد و اگرچه در آغاز با بی توجهی محافل دانشگاهی روبه رو بود، اما به تدریج به یکی از متون کلاسیک و تاثیرگذار اندیشه مدرن بدل شد. شوپنهاور در این اثر جهان را از دو منظر بنیادین بررسی می کند: جهان همچون تصور و جهان همچون اراده. از نگاه او، آنچه انسان به عنوان واقعیت تجربه می کند در وهله نخست تصور است؛ یعنی جهانی که از خلال ذهن، ادراک حسی و ساختارهای شناختی انسان شکل می گیرد. جهان عینی مستقل از سوژه شناسنده نیست، بلکه حاصل نسبت میان ذهن و پدیده هاست. این بخش از اندیشه شوپنهاور به روشنی متاثر از فلسفه کانت است، اما او در ادامه، راهی متفاوت و رادیکال تر را پی می گیرد. در پس این جهان تصوری، شوپنهاور به حقیقتی ژرف تر اشاره می کند: اراده. اراده نزد او نیرویی کور، بی هدف و بی پایان است که بنیان همه موجودات، میل ها و کنش ها را تشکیل می دهد. انسان، طبیعت و حتی قوانین حاکم بر جهان، همگی تجلی های گوناگون همین اراده بنیادین اند. از همین رو شوپنهاور به تصویری بدبینانه از زندگی می رسد؛ زندگی ای که در آن خواستن هرگز پایان نمی یابد و رنج، جزو جدایی ناپذیر تجربه انسانی است. ارضای هر میل، تنها آغازی برای میلی تازه است و انسان همواره میان رنج نداشتن و ملال داشتن در نوسان است. با این حال جهان همچون اراده و تصور صرفا بیانیه ای در ستایش نومیدی نیست. شوپنهاور راه هایی برای رهایی نسبی از سلطه اراده پیشنهاد می کند. او در بخش زیبایی شناسی، هنر و به ویژه موسیقی را امکان گسست موقت از چرخه رنج می داند؛ لحظه ای که انسان از خواستن فاصله می گیرد و به شهودی ناب دست می یابد. در حوزه اخلاق نیز، شفقت و همدلی را اساس رفتار اخلاقی معرفی می کند و در نهایت با تاثیرپذیری از اندیشه های شرقی به نوعی زهد و انکار اراده به مثابه افق نهایی رهایی اشاره می کند. این کتاب با حجمی هزار صفحه ای، نثری فشرده و مفاهیمی پیچیده، اثری سخت خوان به شمار می آید و مطالعه آن بدون آشنایی مقدماتی با فلسفه کانت، متافیزیک و مباحث زیبایی شناسی چندان آسان نیست. با این همه استقبال مداوم از این اثر در ایران نشان می دهد که جهان همچون اراده و تصور کتابی زنده و اثرگذار است؛ اثری که همچنان ذهن خواننده معاصر را به چالش می کشد و او را وادار می کند درباره رنج، معنا و امکان رهایی دوباره بیندیشد.