به گزارش روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، زبان یکی از معدود میدان هایی است که همیشه این توانایی را داشته تا مقابل و علیه قدرت بایستد و شعر با فشردگی و شدت خاص خود این ایستادگی را به شکلی عریان تر نشان داده است. از آمریکای لاتین با شاخصه دهه های کودتا تا خاورمیانه ای که قدرت های استکباری جهان همیشه جنگ زده اش خواسته اند، شعر بارها نقش زبان مقاومت را بر دوش کشیده است. بنابراین میان شاعران وطن پرست آمریکای لاتین و شاعران خاورمیانه ای تجربه ای مشترک وجود دارد که می توان از آن با عبارت شاعران علیه امپریالیسم یاد کرد. ترکیب شاعران علیه امپریالیسم بر تقابلِ آگاهانه زبان و قدرت تأکید می کند؛ جایی که شعر از عرصه زیبایی شناختی صرف فراتر می رود و به میدانِ کنش بدل می شود. در این چارچوب شاعر در نقش شاهد و معترض است: صدایی که روایت های مسلط را به چالش می کشد، خشونتِ پنهان در سازوکارهای سلطه را عیان می کند و حافظه جمعیِ سرکوب شده را بازمی نویسد. این عنوان بر جهانی بودن مقاومت نیز انگشت می گذارد و همه جغرافیای تبعیض و مداخله را دربر می گیرد. واژه علیه که در فلسفه یک بار معنایی خاصی را دارد، کنشی است برای ساختنِ افق هایی بدیل برای رسیدن به عدالت، رهایی و کرامت انسانی. بر این اساس شعر همیشه ابزاری برای افشا و بسیج بوده است؛ زبانی فشرده و مؤثر که می تواند همزمان سوگوار و همزمان نیز خشمگین و امیدآفرین باشد. این عنوان وعده مواجهه ای صریح و بی پرده با مناسبات قدرت را می دهد؛ مواجهه ای که در آن کلمات از سکوت سر باز می زنند. در قالب مجموعه ای قرار است به معرفی دفترهای شعری بپردازیم که چنین نقشی را در جامع مختلف برعهده داشته اند و در نخستین گام نیز کتابی را درنظر گرفته ایم که به باور بسیاری از منتقدان از نخستین آثار معنادهنده به ادبیات مقاومت بوده است: انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی اثر پابلو نرودا. انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی برای نخستین بار به سال 1973 منتشر شد و چاپ نخست ترجمه فارسی آن به قلم احمد کریمی حکاک و فرامرز سلیمانی نیز در سال 1364 توسط نشر چشمه در دسترس ایرانیان قرار گرفت. نرودا این مجموعه را در واکنش به کودتای نظامی در شیلی و سرنگونی دولت سالوادور آلنده سرود. آلنده که پزشک و سیاستمداری مردمی بود در انتخاباتی کاملا آزاد و برای نخستین بار در شیلی با رای مردم، به ریاست جمهوری رسید و طرح های ملی گرایانه ای را آغاز کرد؛ اما پروژه های عمرانی او مورد خشم آمریکا قرار گرفت و در نهایت ریچارد نیکسون (رئیس جمهور وقت ایالات متحده) پس از تحریم اقتصادی شیلی، کودتایی نظامی را نیز با عاملیت ژنرال آگوستو پینوشه ترتیب داد و دولت مردمی را سرنگون کرد. سروده های نرودا، درد و رنج مردم شیلی را پس از کودتا به تصویر می کشد. شاعر به شدت به سیاست های امپریالیستی آمریکا و نقش نیکسون در کودتای شیلی تاخته و در عین حال امید به آینده ای بهتر را در دل مردم زنده نگه می دارد. سروده های نرودا در این کتاب را همچون گلوله ای خوانده اند که به سمت ایالات متحده آمریکا نشانه می رود. حسن صنوبری درباره این مجموعه نوشته است: نرودا در شعرهای این کتاب بارها و بارها آمریکا و رئیس‎جمهورش را اعدام انقلابی می‎کند. چه به خاطر جنایاتش در کوبا، چه به خاطر جنایاتش در ویتنام و چه به خاطر دشمنی‎های پنهان و آشکارش با انقلاب، صنعت، پیشرفت، استقلال و مردم شیلی. نرودا پیشگفتاری شورانگیز نیز بر این کتاب نوشت که در بخشی از آن می خوانیم: نیکسون جنایت‎های بسیار کسان را که پیش از او به خیانتکاری پرداخته‎اند، تکمیل کرده است. او در اوج خود پس از موافقت با آتش‎بس در ویتنام، ناانسانی‎ترین، ویرانگرانه‎ترین و جبونانه‎ترین بمباران تاریخ جهان را دستور داد. تنها شاعران می‎توانند او را در برابر دیوار قرار دهند و با مرگبارترین گلوله‎ها سوراخ‎سوراخش کنند. وظیفه‎ شعر از راه قدرت آواها و نواها، تحقیر او به صورت تکه‎پاره‎ای بی‎قابلیت است. او در محاصره‎ اقتصادی دست داشت تا بدین ترتیب انقلاب شیلی را به انزوا بکشاند و نابود کند. شعری از این کتاب به دعوت من تمامی زمین که می‎بینی در سرودم گنجیده است حکم بهار را قرائت خواهد کرد. رودررو، خیره در اسکلت تو تا دیگر هرگز مادری بر سرزمینی ویران خون نگرید و در زیر آفتاب، در زیر ماهی غم‎زده، بر دوش نکشد کودکی را که من اکنون خواهر! رفیق! چون شمشیری تا پس گردن نیکسون بلند می‎کنم!