به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل خانه کتاب و ادبیات ایران، کابینه تروریستی فعلی بنیامین نتانیاهو در شمارِ خونریزترین دولت های تاریخ سیاه رژیم صهیونیستی است. در این دولت غیر از خود نتانیاهو، نام دو وزیر بیش از دیگران در دشمنی با بشریت چشمگیر است: یسرائیل کاتس (وزیر جنگ) و ایتامار بن گویر (وزیر به اصطلاح امنیت ملی این رژیم جنایتکار).

کاتس همیشه از توسعه شهرک سازی حمایت کرده است؛ اقدامی که حتی متحدان رژیم صهیونیستی، اعم از ایالات متحده و کشورهای اروپایی، آن را غیرقانونی می دانند. اظهارات غیرانسانی او در مقام وزارت جنگ درباره ساکنان غزه و مردم ایران بارها در رسانه ها خبرساز شده است. حضورش در این سمت باعث شده است ارتش وحشی رژیم در حملات به غزه و لبنان، تمام زیرساخت های این جوامع را تخریب کند. نیروهای تحت امر او تنها در عملیات های دو سال اخیر در غزه، بیش از هفتاد هزار انسان را کشته اند.

کاتس در زمان تصدی وزارت امور خارجه رژیم نیز همیشه خبرساز بود. تهدیدهای او به تسخیر سرزمین های مختلف عربی، توهین های مستمرش به آنتونیو گوترش (دبیرکل سازمان ملل) و ممنوع الورود کردن او به فلسطین اشغالی، تنها بخشی از مواضع تند و ضدانسانی اوست.

اما این دشمنی با بشریت و هرگونه مظاهر انسانی از کجا می آید؟ باید اشاره کرد که نام کاتس و بن گویر با یکی از شهرک های خاص در کرانه باختری تحت اشغال رژیم صهیونیستی گره خورده است:  کریات اربع .

در سال ۱۹۶۷، رژیم صهیونیستی در جنگ شش روزه علیه همسایگان عرب خود، کرانه باختری را از اردن و نوار غزه را از مصر تصرف کرد. جنبش شهرک سازی و شهرکنشینی تقریبا بلافاصله پس از جنگ آغاز شد و امروزه حدودا ۴۵ هزار صهیونیست در شهرک های غیرقانونی کرانه باختری زندگی می کنند.

کریات اربع که در سال ۱۹۷۰ در جوار الخلیل تأسیس شد، امروزه جامعه ای در دامنه تپه ها با ساختمان های آپارتمانی چهارطبقه از سنگ سفید است که بر شهر وسیع و عمدتا عربیِ الخلیل مشرف است. اکنون کریات اربع یکی از 6 شهرک بزرگ یهودی در سرزمین های اشغالی است که با حصاری از توری فلزی و سیم خاردار احاطه شده و ورود به آن تنها از طریق دروازه ای نگهبان دار امکان پذیر است.

دو سوم از جمعیت پنج هزارنفری این شهرک را یهودیان متعصب و تندرو تشکیل می دهند و مجلل ترین ساختمان شهرک نیز مدرسه تلمودی است. الیاکیم هاتزنی، عضو قدیمی شورای شهر و یکی از ایدئولوگ های برجسته جنبش شهرکنشینی، در یک مصاحبه مطبوعاتی گفته بود:  ما احساس می کنیم خط مقدم صهیونیسم هستیم. احساس می کنیم سرنوشت کل دولت یهود به سرنوشت ما گره خورده است... اگر امروز در اینجا دولت فلسطینی وجود ندارد، فقط به خاطر کریات اربع است. 

این شهرک محل زندگی شخصیت های کلیدی در  شبکه مخفی یهودی  (Jewish Underground) بود؛ یک گروه تروریستی یهودی که در دهه ۱۹۸۰ علیه فلسطینیان دست به اقدامات خشونت آمیزی زد و آنقدر در این خشونت افراطی بود که ایالات متحده آمریکا نیز به ناچار آن را تروریستی اعلام کرد. همچنین این شهرک خاستگاه سیاسی حزب کاچ (Kach) به رهبری خاخام تندرو مئیر کاهانا است. فضای سیاسی این شهرک همیشه به شدت ضدعرب و تندرو بوده است، به ویژه در دهه های هشتاد و نود میلادی که کاتس در این شهرک زندگی می کرد.

کریات اربع محل زندگی و مخفی گاه افرادی بود که تحت تعقیب  FBI به اتهام بمب گذاری و قتل بودند؛ از جمله رابرت منینگ، از اعضای ارشد  کاچ  و  اتحادیه دفاع یهودی ، که سال ها به جرم بمب گذاری فراری بود، اما با لباس نظامی ارتش اسرائیل در این شهرک دیده می شد. اندی گرین نیز که در بمب گذاری مسجدالاقصی دست داشت، در این شهرک زندگی می کرد. (درباره حزب کاچ، کتاب  ایدئولوژی صهیونیسم و خشونت  نوشته محقق برجسته مصری عبدالوهاب المسیری منبعی مهم است. ترجمه فارسی این کتاب به قلم سیدعدنان فلاحی توسط انتشارات احسان در دسترس ایرانیان قرار گرفته است.)

کاتس در جریان های سیاسی و اجتماعی این شهرک حضور داشت و حتی در برنامه های آیینی آن، از جمله زیارت مقبره باروخ گلدشتاین (تا پیش از تخریبش به دست دولت اسرائیل)، شرکت می کرد. گلدشتاین یهودی متعصبی بود که در آمریکا به دنیا آمد و به اسرائیل مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۹۴ با مسلسل به مسجد ابراهیم در الخلیل حمله کرد و به روی نمازگزاران آتش گشود. بر اثر این اقدام تروریستی، ۲۹ نفر شهید و ۱۵۰ نفر زخمی شدند. شواهد نشان می دهد که علیرغم تخریب مقبره ساخته شده برای این قاتل وحشی، هنوز خیابانی در کریات اربع به نام اوست و پارکی نیز به نام مئیر کاهانا.

شخصیت خونریز و ضدانسانی کاتس در این شهرک شکل گرفته است؛ شهرکی که پناهگاه و محل زندگی تروریست ها و عاملان کشتارهای دسته جمعی فلسطینیان و مقر اصلی ترویج برتری قوم یهود بر دیگر انسان هاست.

در شماره بعد که به ایتامار بن گویر اختصاص دارد، درباره مئیر کاهانا مطالب بیشتری ارائه می شود.