به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل خانه کتاب و ادبیات ایران، آیین پایانی پویش ادبی شاهنامه خوانی و نقالی حماسه جاری و پویش شعر، داستان، نثر ادبی و خاطره نگاری ایران پیروز صبح چهارشنبه (24 تیر 1405) با حضور غلامرضا طریقی و برخی شرکت کنندگان و برگزیدگان این دو پویش در سرای اهل قلم برگزار شد. غلامرضا طریقی؛ مدیرکل دفتر ادبیات و زبان فارسی و معاون شعر و ادبیات داستانی خانه کتاب و ادبیات ایران، با تحلیل جایگاه روایت و نقل در فرهنگ ایرانی، از حضور پرشور کودکان و نوجوانان در این دو پویش تقدیر کرد و گفت: سابقه روایت گری و نقل کردن دقیقا به سابقه خود نوشتن و سرودن برمی گردد. حتی شاعران در زمان های گذشته کسانی را به نام راوی همراه خود می کردند، چون می دانستند تاثیر نقل کردن از تاثیر خود اثر اگر بیشتر نباشد، کمتر نیست. ابن ندیم هم می گوید اولین کسانی که شروع به افسانه پردازی، سرودن و نقل ماجراها کردند، ایرانی ها بودند. وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به دو نوع روایت، به تشریح تفاوت آن ها پرداخت: یک نوع روایت اولیه خبری است؛ مثلا همین حالا می شنویم صدای سه انفجار در بندرعباس آمده است. این خبر ارزشمند است، اما با خبر بعدی از هستی ساقط می شود. اگر فردا چهار انفجار در بوشهر اتفاق بیفتد، دیگر خبر آن سه انفجار دیروز اثرش را از دست می دهد. اما یک روایت ثانویه هم وجود دارد که تازه از همان جا حیاتش آغاز می شود. آن روایت متعلق به کسی است که مثلا در صد متری محل انفجار زندگی می کند و شروع می کند به بیان جزئیات؛ این که در یکی از این انفجارها پای دو نفر قطع شد. آن جاست که عاطفه ما شروع به درگیر شدن می کند. طریقی شاعران و نویسندگان را حاملان اصلی روایت ثانویه دانست و گفت: هرچه یک کشور در روایت دوم موفق تر باشد، در زیست فرهنگی خود موفق تر خواهد بود. کاری که شما بچه ها در پویش ایران پیروز کردید، نوشتن مشاهده های خودتان از چیزی بود که درحال اتفاق افتادن است. ممکن است من در تهران نتوانم بفهمم یک دانش آموز در کرمان چه عاطفه ای نسبت به ایران دارد؛ این تجربه روایی شخصی شماست که ارزش دارد. وی همچنین با اشاره به قدمت نقل شاهنامه افزود: نقل شاهنامه هم به قدمت سرودن آن برمی گردد. سواد عمومی در جامعه وجود نداشت و امکان انتشار نبود، پس شاهنامه خوانی از همان ابتدا شکل گرفت. ابتدا همراه با موسیقی بود، بعد با حرکات و درک مفهوم، به هنر نقالی رسید. شاهنامه سند هویت ملی ماست و روایت کردن آن، روایت کردن همه آن چیزی است که ما باید به آن ببالیم. در بیست ، سی سال گذشته نقالی و روایت گری کم شده ولی اثرش را حتی در نام گذاری ها می شود دید. پدربزرگی که در روستایی در جنوب ایران زندگی می کرد، نام فرزندش را طهماسب یا آرش می گذاشت، بدون آنکه حتی معنای اسم را بداند. این یعنی روایت گری و نقل که سلیقه نام گذاری را هم شکل می داده است. طریقی در پایان با تقدیر از ابراهیم حیدری، مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران، و محسن جوادی، معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برای فراهم سازی برگزاری این پویش ها، خطاب به حاضران گفت: از تک تک شما که اثر فرستادید ممنونم. خواهش می کنم که برایتان ایران مسئله باشد، فرهنگ مسئله باشد و راویان خوب زمانه خودتان باشید. در خاتمه این مراسم، غلامرضا طریقی با اهدای جوایز و لوح یادبود از برگزیدگان تقدیر کرد. این پویش نفرات اول تا سوم نداشت و همه برگزیدگان به صورت هم سطح انتخاب شدند. قرار است آثار برگزیده در قالب یک کتاب نیز منتشر شود. اسامی برگزیدگان پویش حماسه جاری که به صورت حضوری تجلیل شدند دیبادخت خیرخواه آدرینا زند سلیمی طاها شیخ حسنی شکرانه شاکری سیاوشانی محمدحسین صفری ملیکا عرب پور ریحانه عرب پور زهرا کنگرانی افرا محمدپور دهکردی. برگزیدگان این پویش که امکان حضور در مراسم را نداشتند فرناز آخوندی سارگل آزادی دانا باقری سونیا سلیمی پور بهار شبان فیض آبادی یسنا شهسواری صبا سیامی پریسا علی شاهی پارسا غلامی فهیمه قربانی کوه بنانی کیان کرد زنگنه کوثر کرمی فاطمه کرمی شیرازی امین کریمیان مهرسانا محمودی ستاره میرزایی غزل هنرپیشه برگزیدگان پویش ایران پیروز در بخش کودک شهاب شهیدزاده و شاهین شهیدزاده از کرمان آرشام سپهری، اسما نوری و امیرصدرا عادلی از خراسان رضوی محمدپارسا خان صالح آبادی، نیکان نیک آذر و یاسین علی بیگی از چهارمحال و بختیاری. برگزیدگان بخش نوجوان پویش ایران پیروز نگار رفیعی از چهارمحال و بختیاری ریحانه پاک نیا از یزد ریحانه رضایی از کرمانشاه ستایش سپهری و عادله آذریون از سیستان و بلوچستان فاطمه سادات رهنمایی از تهران محمدحسین احمدیان از پاکدشت مهگل کاظمی از کرمانشاه هانیه سیدالحسینی از تهران وانیا رحیمی از تهران یلدا حریری از اصفهان مهدیه نادری از چهارمحال و بختیاری خدیجه بهمرد از فارس.