به گزارش ستاد خبری سی وچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، نشست کتاب، معرفت و مشعل داران دانایی با سخنرانی سیدحسن امین به همت خانه کتاب و ادبیات ایران، در قالب سلسله نشست های رواق سخن، روز یکشنبه (۲۴ آبان ۱۴۰۵) در سرای اهل قلم برگزار شد. در این نشست که در زادروز علامه طباطبایی برگزار شده بود، سید حسن امین ؛این علامه فقید را مصداق انسان کامل و عارف آگاه در عصر حاضر دانست که در مهم ترین کتابش یعنی تفسیر المیزان ذوالقرنین را بر خلاف مفسرانی که ذوالقرنین را اسکندر مقدونی می دانستند، کورش کبیر خوانده است. وی گفت: علامه علاوه بر تربیت شاگردان بسیار، متون درسی فلسفه را برای فهم بهتره علاقه مندان در دو سطح نو آموزان با عنوان بدایه الحکمه و سطوح بالاتر با عنوان نهایت الحکمه تدوین کرد. امین در ادامه با برشمردن نام بزگمردانی همچون فردوسی، سعدی، حافظ و مولانا، آنان را عارف و مشعل دار دانایی خواند که با آثار خود اثری عمیق در حوزه معرفت دانش و آگاهی نوع بشریت پدید آورده¬اند، اضافه کرد: کتاب حاصل معرفت و دانش و آگاهی است و کتابت مرز تقسیم بشریت و تاریخ تمدن به پیش و پس از تاریخ است. اگرچه اغلب مردم براین باورند که کتابت اولین بار در بین النهرین پیدا شده، اما با پیدایش تمدن جیرفت مسلم شده است که خط جیرفت ایران پیش از بین النهرین وجود داشته است. همچنانکه ایران اولین کشوری بوده که در مورد حقوق بشر در استوانه کورش اش سخن گفته شده و بر برابری ادیان در آن صحه گذاشته است. وی اضافه کرد: ما در فرهنگ خود ادبیات بسیار غنی داریم و جهان ما را با این ویژگی می شناسد. ما هم در هم در نظم و هم در نثر افراد درجه یکی همچون فردوسی، سعدی، حافظ و مولانا را داریم. کسی در جهان با نام آنان برابری نمی کند. شاهنامه فردوسی، با آن داستانهای اساطیری، پهلوانی و تاریخی خود، سند هویت ماست و اگر بنا باشد از میان همه آثار فارسی فقط یک کتاب را برای معرفی فرهنگ و آثار مکتوب خود انتخاب کنیم حتماً آن کتاب شاهنامه خواهد بود. امین در بخش دیگری از سخنان خود به اهمیت دیباچه شاهنامه اشاره کرد و ادامه داد: در دیباچه شاهنامه آمده است؛ به نام خداوند جان و خرد که دو تعبیر در آن محتمل است. اول اینکه خداوند جان و خرد را انسان دانسته اند. بعدها مولوی از نی می گوید بشنو از نی چون شکایت می کند/ از جدایی ها حکایت می کند . تعبیر دیگر از خداوند جان و خرد را کسی می دانند که دارنده نفس و عقل است و خداوند در سلسله مراتب وجود، اول عقل را آفرید. وی در ادامه با اشاره به اهمیت سعدی گفت: سعدی معلم اخلاق بود و کتاب گلستان او در مکتبخانه ها به عنوان درسنامه تدریس می شد. علامه طباطبایی هم در مکتبخانه بعد از فراگیری قرآن، گلستان سعدی را آموخته بود. ملت هند نیز پیش از آنکه مستعمره انگلیس شوند، این کتاب را می خواندند. گلستان با نثری موزون و مسجع برای انسان اجتماعی که می خواهد بین مردم زندگی کند، نوشته شده، اما بوستان سعدی، نثری عرفانی است برای طی سلوک که اگر کسی بخواهد هفت شهر عشق عطار را طی کند، باید آن را بخواند. مترجم تاملات نابهنگام نیچه اضافه کرد: حافظ نیز دو کلید واژه دارد عشق و رندی؛ البته رندی قبل از حافظ مفهوم منفی داشت، اما حافظ این مفهوم را متحول کرد. او می گوید: بر سر تُربت ما چون گذری همّت خواه / که زیارتگه رندان جهان خواهد بود یعنی رند کسی است که در عین آگاهی می تواند در شرایط سخت زمان حافظ حرف بزند و از مخاطرات محفوظ باشد. به همین سبب است که می شنویم گر مسلمانی چنین است که حافظ دارد / وای اگر از پس امروز بود فردایی . اولین غزل حافظ این طور شروع می شود: که عشق اول نمود آسان ولی افتاد مشکل ها در حالی که مولانا در همان اول می گوید: عشق از اول سرکش و خونی بود / تا گریزد هر که بیرونی بود . امین در ادامه مثنوی معنوی مولانا را شاهنامه عرفانی ایرانیان خواند و ادامه داد: ما یک شاهنامه تاریخی و اساطیری داریم که فردوسی آن را سروده و یکی از شاهنامه عرفانی که خالق آن مولوی است. ورود به عالم عرفان برای مولانا با قبول همه خطرات همراه بود. در حالی که حافظ با نگاهی خوشبینانه وارد این سیر شد و سپس به وجود مشکلات اعتراف کرد. مولوی با تحولی که در خود ایجاد کرد معرفت عاشقانه را دنبال کرد؛ معرفتی که مکاشفه و شهود داشت و بدون اشراف به کلمات اندیشه معمول شکل می گرفت. وی تاکید کرد: درست است که ما در این فرصت آثار منظوم بزرگان ادب فارسی را ذکر کردیم و کفه نظم آثار ما سنگین تر است، اما در حوزه نثر هم آثار مهمی هستند که ما با داشتن آنها به خود می بالیم. پس اگر شاهنامه مهمترین اثر منظوم ماست؛ تاریخ بیهقی برجسته ترین اثر منثور ما خوانده می شود و داستان بردار شدن حسنک وزیر شاهکار این اثر است. البته نباید از یاد آثاری مثل اسرار التوحید ، قابوس نامه ، سیاست نامه و... نیز غافل شد که هر کدام بوی خوش خود را دارند. سی وچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار با کتاب گفت وگو کنیم از بیست وسوم تا سی ام آبان (۱۴۰۵) در سراسر کشور برگزار می شود.