به گزارش ستاد خبری سی و چهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، علی الله سلیمی؛ از اعضای شورای سیاست گذاری این دوره، یادداشتی را حول محور شعار با کتاب گفت و گو کنیم قلمی کرده است. متن این یادداشت را در ادامه بخوانید: انتخاب شعار با کتاب گفت وگو کنیم برای سی وچهارمین هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، فرصتی است تا فراتر از یک دعوت مناسبتی به کتاب خوانی، درباره نسبت کتاب با گفت وگو در زندگی فردی و اجتماعی تأمل کنیم. این شعار در ظاهر ساده است، اما در دل خود پرسشی مهم دارد: آیا خواندن کتاب به تنهایی می تواند ما را به انسان هایی اهل گفت وگو تبدیل کند؟ کتاب از نخستین لحظه ای که گشوده می شود، امکان مواجهه با جهان هایی تازه را پیش روی خواننده قرار می دهد. هر کتاب می تواند دریچه ای به تجربه زیسته انسان هایی دیگر، اندیشه ها و نظریه هایی متفاوت و پرسش هایی باشد که شاید پیش از آن هرگز به ذهن ما نرسیده باشند. از این منظر، کتاب خواندن فقط دریافت اطلاعات یا آشنایی با دانسته های تازه نیست؛ نوعی مواجهه با تنوع اندیشه ها و تجربه های انسانی است. خواننده در این مواجهه ممکن است با دیدگاهی همراه شود، درباره نظریه ای تأمل کند، پرسشی تازه بیابد یا حتی در باورهای پیشین خود تجدیدنظر کند. اما گفت وگو با کتاب نباید در همان رابطه فردی میان خواننده و متن متوقف بماند. یکی از مهم ترین کارکردهای اجتماعی کتاب زمانی آشکار می شود که تجربه حاصل از خواندن به میان دیگران برده شود. وقتی درباره کتابی با دوستان، اعضای خانواده، همکاران یا کسانی که نگاه متفاوتی به جهان دارند صحبت می کنیم، در واقع فرصتی برای شناخت بهتر یکدیگر فراهم می شود. کتاب در چنین موقعیتی از یک موضوع شخصی به زمینه ای مشترک برای تبادل نظر و شکل گیری گفت وگو تبدیل می شود. شاید یکی از پرسش های مهم در این میان این باشد که چرا کتاب خوان بودن همیشه به معنای اهل گفت وگو بودن نیست؟ ممکن است فردی کتاب های بسیاری بخواند، اما همچنان در حصار باورها و پیش فرض های خود باقی بماند. اگر کتاب فقط برای تأیید دانسته های قبلی ما خوانده شود، بخش مهمی از ظرفیت آن نادیده گرفته شده است. ارزش مطالعه زمانی بیشتر آشکار می شود که به ما امکان دهد با تنوع دیدگاه ها و شیوه های متفاوت اندیشیدن آشنا شویم و در مواجهه با آنها، به جای داوری شتاب زده، پرسش کنیم و بشنویم. از همین رو، جامعه کتاب خوان لزوماً جامعه ای اهل گفت وگو نیست؛ مگر آنکه خواندن به شنیدن، پرسیدن و تبادل نظر نیز منتهی شود. جامعه ای که در آن کتاب ها بهانه ای برای گفت وگوی میان افراد و گروه های مختلف باشند، می تواند مسائل خود را نیز بهتر بشناسد و برای آنها راه حل های سنجیده تری پیدا کند. گفت وگوی اجتماعی از دل همین مواجهه ها شکل می گیرد؛ از شنیدن تجربه های متفاوت و تلاش برای فهم مسئله از زاویه ای فراتر از نگاه فردی. این کارکرد کتاب در شرایطی که جوامع مختلف، از جمله جامعه ایران، به تدریج با گسترش فردگرایی و کاهش برخی پیوندهای اجتماعی مواجه اند، اهمیت بیشتری پیدا می کند. در چنین وضعیتی، گفت وگو با محوریت کتاب می تواند به حلقه اتصالی فرهنگی میان افراد و گروه های اجتماعی تبدیل شود. کتاب موضوعی مشترک برای ارتباط فراهم می کند؛ فرصتی که افراد با تجربه ها، علایق و دیدگاه های متفاوت، فارغ از فاصله ها و تفاوت هایشان، درباره یک موضوع مشترک با یکدیگر سخن بگویند. از این منظر کتاب می تواند در تقویت ارتباطات اجتماعی، افزایش درک متقابل و بازسازی زمینه های گفت وگو در جامعه نیز نقش داشته باشد. در این معنا شعار با کتاب گفت وگو کنیم را می توان دعوتی به گسترش فرهنگ شنیدن و فهمیدن دانست؛ دعوتی که از رابطه فرد با کتاب آغاز می شود، در گفت وگوی میان افراد ادامه می یابد و در نهایت می تواند به گفت وگوی جامعه با مسائل و دغدغه های خود برسد. کتاب زمانی در زندگی اجتماعی حضوری مؤثر پیدا می کند که از قفسه ها و مناسبت ها فراتر برود و به بخشی از گفت وگوهای روزمره مردم تبدیل شود. شاید دستاورد مهم هفته کتاب هم همین باشد: اینکه پس از پایان روزهای برگزاری آن، گفت وگو درباره کتاب و به واسطه کتاب در زندگی ما ادامه پیدا کند. کتاب را بخوانیم، درباره آن حرف بزنیم، از آن پرسش کنیم و اجازه بدهیم مواجهه با اندیشه های گوناگون، نگاه ما را به جهان و انسان های پیرامونمان گسترده تر کند. سی وچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار با کتاب گفت وگو کنیم از بیست وسوم تا سی ام آبان (۱۴۰۵) در سراسر کشور برگزار می شود.