نمودهای انگره مینیو و سپنتا مینیو در شاهنامه فردوسی
اساطیر در ادبیات فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - اساطیر شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد سپنتا مینیو در ادبیات اهریمن (زردشتی) در ادبیات
نمودهای انگره مینیو و سپنتا مینیو در شاهنامه فردوسی
اساطیر در ادبیات فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - اساطیر شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد سپنتا مینیو در ادبیات اهریمن (زردشتی) در ادبیات
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
افسانههای کهن ایرانیان که بسیاری از آنها در شاهکار فردوسی که پیشتاز و الگوی رزمنامههای دیگر ایرانی است گردهم آمدهاند، همگی نشانگر این راستی بیپردهاند که درگیری دو نمود «سپنتامینیو» و «انگرهمینیو» در همه جهان هستی، پدیدهای همهگیر و دوریناپذیر است. درهمبافتگی نیروهای دوگانه این پرسش را در ذهن نویسنده ایجاد کرده است که آیا شناخت جلوههای خیر و شر در اساطیر شاهنامه فردوسی بازتابی از کردار، گفتار و پندار اجتماع کنونی را ارائه میدهد یا خیر؟ از اینرو در این کتاب نويسنده بر آن است جدای از اینکه به پیشینه دوگانگیها از نگاه فردوسی میپردازد نمود آنها را در باورهای ایرانیان باستان نیز واشکافی کند. در این کتاب، دو نمود «انگرهمینیو» و «سپنتامینیو» در شاهنامه فردوسی، بررسی شده است.
