مشروعیت حکومت - ایران تجدد - ایران - تاریخ - قرن 13ق. - 14 سیاست زیستی - ایران
مشروعیت حکومت - ایران تجدد - ایران - تاریخ - قرن 13ق. - 14 سیاست زیستی - ایران
نگارنده اين اثر تلاش ميکند از مفهوم زيست سياست فوکو، مدلي براي مطالعه وضعيت جامعه ايراني بسازد. به مدل فوکويي وفادار است و از ترمينولوژي او براي توصيف جامعه ايراني و تحولات آن از صفويه به بعد استفاده ميکند. نسبتهاي هگلي به غايتمندي الوهي و جويا شدن دست پنهان قدرت (از حيث فرم) شبيه به فوکوست. اگر محور اراده ابتدا در تفکر شرقي سامان يافته و قرار بر اين بوده که سوبژکتيويته، ماده را به حاشيه براند، پس در پرتو همسانسازي و انطباق با مشيت الهي بايد حرکت کد. ازاينرو در مشرقزمين، حيات اجتماعي و فرهنگي و سياسي تا حدي تجلي صورت متعال محسوب ميشوند. اين درست نقطه مقابل الهيات مسيحي است. عرفان مسيحيت در غيبت خداوند سپري ميشود و شخص مؤمن وظيفهاي به عهده ندارد؛ اما در الهيات اسلامي، هر زخمي قرار مؤمن را ميربايد و او را به قيام براي ترميم زخم فراميخواند. اين نوع کلام در مقدمه اين کتاب ممکن است مخاطب را حيرتزده کند؛ چراکه زيست سياست ايراني و لحاظ ديدگاههاي فوکويي در کدام بند از سخنان فوق ميگنجد.