نماز نماز - فلسفه ادبیات عرفانی فارسی
نماز نماز - فلسفه ادبیات عرفانی فارسی
کتاب حاضر، به بررسی و تشریح اندیشه و دیدگاه عارفان درباره نماز میپردازد. در این کتاب نماز از منظر: «عطار نیشابوری»، «مولوی»، «خواجه عبدالله انصاری»، «عثمان هجویری»، «محمد قشیری»، «ابوالحسن خرقانی» و «ابوسعید ابوالخیر» بیان شده است. مؤلف بیان میدارد که توجه به شریعت از نظرگاه عرفان و تصوف فرازوفرودهای فراوانی دارد و نماز بهعنوان یکی از ارکان اصلی شریعت، در چشم عارفان بزرگ بسیار خوش نشسته است. نماز تجلیگاه بندگی بیریای بندگان پاک و پارسای باریتعالی است و نماز صفای دل و روشنی ضمیر است و نماز عبادتی است که از ابتدا تا انتها، مریدان راه حق دریابند و مقاماتشان در آن کشف گردد.