شادی در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر اندوه در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - اندوه مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - شادی
شادی در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر اندوه در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - اندوه مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - شادی
موضوع این پژوهش، بررسی دو عنصر و مقوله غم و شادی در مثنوی مولانا جلالالدین محمد بلخی است. با توجه به این نکته که مولانا در جایجای مثنوی و دیگر آثار خود، مخاطب را به غم گریزی و شاد بودن توصیه میکند، این نکته را بیان میدارد که مولانا نگرشی مثبت به شادی و انبساط روحی و گریز از غم دارد و علاوه بر این، استفاده از وزنهای گوناگون و هیجان انگیز و مضمونهای شادمانه و استفاده از واژگان و طنین آواها و نواها، در غزلیات شمس گواه بر این مدعاست.