سوسیالیسم اصلاحطلبی اصلاحطلبی - ایران
سوسیالیسم اصلاحطلبی اصلاحطلبی - ایران
در فصل نخست این کتاب مفهوم رفرمیسم (اصلاحطلبی) در فرهنگ سیاسی بررسی شده و این که رفرمیسم در چه شرایطی و به منظور پاسخ به چه نیازهایی در فرهنگ سیاسی واردند؟ در این بخش به تفاوتهایی که از آغاز میان تلقی رفرمیستی از مبارزهی اجتماعی با الگوی انقلابی آن وجود داشت اشاره میشود. در فصل دوم پیامدهای اتخاذ الگوی اصلاحطلبانه در مبارزهی سیاسی بررسی شده است. در فصل سوم پیامدها و تاثیر رویکرد سازش و مدارا بر اندیشهی عدالت طلبی و سوسیالیسم ارزیابی میشود. نکتهی کلیدی در این بخش این است که جنبش سوسیال دموکراسی در همان مراحل نخستین قرار گرفتن در حاکمیت، اندیشهی سوسیالیزه کردن ابزار تولید را کنار گذاشت و در مقابل، اندیشهی ملی کردن مصرف را جایگزین این کرد. در فصل چهارم زمینههای نظری که توجیه کنندهی استقرار دولت رفاه بوده بررسی شده این که چگونه سوسیال دموکراسی به منظور پیشبرد حقوق شهروندی که در قرن 18 و 19 به ترتیب به استقرار حکومت قانون و شهروندی مدنی، و حق رای برابر و نیز حضور احزاب و سازمانهای سیاسی در عرصهی تصمیمگیری (شهروندی سیاسی) محدود شده بود در قرن 20 تلاش خود را به تحقیق شهروندی اجتماعی مبذول کرد. در فصل پنجم به برخی علل و عوامل رویگردانی و بیاعتنایی جریانهای چپ در جهان سوم و به ویژه در ایران به الگوی دولت رفاه سرمایهداری پرداخته شده و در فصل پایانی نیز، تداوم تسلط اندیشهی انقلابی در فضای سیاسی ایران که حتی روند اصلاحات را نیز تحت تاثیر خود قرار داده، بررسی شده است.