روایتگری نشانهشناسی
روایتگری نشانهشناسی
حوزه مطالعه علم «نشانه – معناشناسي مكتب پاريس» به ابعاد «روايي»، «صوري (فيگوريتو)»، «حسي عاطفي»، «شناختي» و «گفته» و «گفتهپردازي» تقسیم میشود؛ اما تا کنش یا عمل نباشد نمیتوان از هیچیک از این ابعاد سخن گفت. نویسنده در این کتاب تلاش دارد به پیوستگی و گذار از نشانهشناسی کلاسیک به نشانهشناسی با دورنمای پدیدارشناختی بپردازد. معنا بهمثابه تجربه زیسته تعریف میشود و برای احیای علم نشانه - معناشناسی موضوعاتی مانند «تن»، «ادراك»، «امر حسي» و «حضور» بررسی میگردد.