خیام، عمربنابراهیم، 432 - 517؟ق. - نقد و تفسیر
خیام، عمربنابراهیم، 432 - 517؟ق. - نقد و تفسیر
«غیاثالدین ابوالفتح عمر بن ابراهیم خیام نیشابوری»، دانشمند، متفکر، حکیم، شاعر و نویسندة ایرانی است. عصر زندگی خیام مقارن با اوج سلطة سلجوقیان ایران است. و دوران زندگیاش، بیش از هر پادشاه دیگر سلجوقی برابر با حکومت سلطان ملکشاه است. او مقدمات دانش را در همان نیشابور آموخت و در حکمت، ریاضی، نجوم، طب، لغت، قرآن، حدیث و تاریخ از جمله سرآمدان زمان به شمار میآمد. او به سمرقند، بلخ، هرات و ری سفر کرد و ردپاهایی از یک سفر حج نیز در زندگی او دیده میشود. شاید در نگاه اول، او عارفی بیقید و خوشگذران به نظر آید، اما دانستههای تاریخی بیانگر این مطلب است که او تا آخر عمر به مثابه یک معتقد مذهبی زندگی میکرده است. رسالة «فی شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقلیدس»، «رساله فی قسقه ربع الدایره»، «رسالة فی الجبر و القابله» و «رسالة قسطاس المستقیم» از جمله آثار خیام است. کتاب حاضر، اولین جلد از مجموعه کتابهای آفرینندگان فرهنگ و تمدن اسلام و بوم ایران است که به زندگی حکیم عمرخیام و آثار او اختصاص یافته است. نگاهی به تاریخ ایران در عصر زندگی خیام؛ زندگینامه، خیام در اروپا، انتشار آثار خیام، و کتابشناسی خیام از جمله عنوانهای فصلهای کتاب است.