نمایشنامه فارسی - قرن 14
نمایشنامه فارسی - قرن 14
اين کتاب نمايشنامهاي است مانند آينهاي جاري، آينهاي مهگرفته، که نويسنده با ضرباهنگي دراماتيک مه گرفتگي را کلمه به کلمه، جمله به جمله کنار ميزند، خواننده را با فيل در روشنايي روبرو ميکند، روشنايي که در آن کسي نميتواند پنهان شود، مگر جادوگران. اين نمايشنامه بهظاهر يک اثر بومي است، با زباني آشنا اما ارزشهاي پنهان آن کمکم آشکار ميشود، چنانکه در نيمهراه ما خود را با تراژدياي مواجه ميبينيم که ازنظر شکلي و زيباشناختي، هم افق با تعريف ارسطو از تراژدي است.