تقیه ائمه اثناعشر
تقیه ائمه اثناعشر
بررسی سیره امامان معصوم در تقیه کردن در زمینه بیان احکام شرعی است. در این پژوهش سعی شده است با توجه به شرایط فرهنگی سیاسی عصر زندگانی معصومین تقیه کردن ایشان در بیان مسایل دینی از منظری تاریخی بررسی گردیده و دیدگاههای موافق و مخالف تقیه آنان مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و مبانی مشروعیت تقیه بیان شود. از نظر نگارنده وجود برخی از مسایل اختلافی بحثانگیز میان شیعه و سنی و افراط و تفریط در برخی از امور دینی باعث شدهاند که امامان شیعه برای اینکه انسجام کلی جامعه اسلامی به هم نریزد، در بیان معارف و احکام دین جانب احتیاط را رعایت کرده و به اصطلاح تقیه نمایند و حداقل دستاورد این تقیه حفظ دین بوده است. وی به موارد جواز و عدم جواز تقیه اشاره کرده و ادله جواز بلکه ضرورت تقیه در برخی از زمانها و مکانها را بررسی کرده است.