ادبیات - فلسفه داستانهای فارسی - قرن 14 - مجموعهها زنان در ادبیات
ادبیات - فلسفه داستانهای فارسی - قرن 14 - مجموعهها زنان در ادبیات
انديشه انتقادي چيزي نيست جز زباني دِفُرم، متکثر، منتشر و از نگاه منطقِ مسلط، بيمعني و متناقض، «نوشتار زنانه» تلاش دارد سازوارهاي (يا شايد هم ناسازوارهاي؟) جديد از تکهها و زبالههاي انديشه بنا کند؛ هفت پاره از هفت تصوير يا تلي از تصاوير شکسته. پارههاي هفتگانهي اين کتاب، از ميان قرائت آثار نويسندگاني ناساز و کلنجار رفتن با ايدههايي که پژواک صدايشان از خلال قرون به گوش ميرسد، از ارتباط نوشتار زنانه با سياست، فرهنگ، کمدي، منفيت، بيگانگي و... ميگويد؛ منظومهاي از تکهپارههاي نويسندگاني چون ژرژ باتاي، جيمز جويس، صادق هدايت، ويليام شکسپير، ژان آنوي، سوفوکل، خاقاني، هسيود، اِلن سيکسو، ژوليا کريستوا و غيره.