باید سوت زد و راه رفت
شعر فارسی - قرن 14
باید سوت زد و راه رفت
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
این دفتر متضمن سرودههایی است به سیاق نو با تصویری از عواطف و نگاههای ویژهی شاعر به پیرامون و گاه مضامین عاشقانه که اینک نمونهای ازآن درج میگردد: تا رنگی از چشمانت /سوسو زنان بجهد، بدرخشد/ آن وقت بیدار میشویم/ زمانی که تمام دارها بیجسد ماندهاند/ و بودن؛/ اسمی باشد مثل یک افسانهی خاموش ... در چنین شبی ظلمانی/ ستاره بارانم کن/ و بگذار غمهایت بگریند/ آن وقت دستمالی را که زیر درخت آلبالو گم شده/ برایت پیدا میکنم.
