نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
فرهنگ و توسعه: خط‌‌مشی گذاری برای تقویت فرهنگ توسعه در ایران | خانه کتاب و ادبیات ایران

فرهنگ و توسعه: خط‌‌مشی گذاری برای تقویت فرهنگ توسعه در ایران

رشد اقتصادی سیاست فرهنگی - ایران جهانی شدن

فرهنگ و توسعه: خط‌‌مشی گذاری برای تقویت فرهنگ توسعه در ایران | خانه کتاب و ادبیات ایران

فرهنگ و توسعه: خط‌‌مشی گذاری برای تقویت فرهنگ توسعه در ایران

رشد اقتصادی سیاست فرهنگی - ایران جهانی شدن

قیمت
62,000
تاریخ نشر
13860226
شابک
978-964-00-1072-3
تلفن
6128
پدیدآور
اطلاعات تکمیلی
کد دیویی
338.9
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 412 صفحه - تالیف - چاپ 1
کد دیویی
338.9
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 412 صفحه - تالیف - چاپ 1
معرفی مختصر کتاب

این کتاب تلاشی است برای شناخت فرهنگ، کارکرد فرهنگ و تاثیر فرهنگ جامعه بر رشد و توسعه‌ی اقتصادی و وظایفی که دولت‌ها در این زمینه دارند، نیز در خصوص نحوه‌ی سیاستگذاری برای انجام این وظایف به نگارش درآمده است. بر این اساس در بخش اول کتاب، مباحثی در خصوص شناخت مبانی رشد و توسعه‌ی اقتصادی و رابطه‌ی آن با فرهنگ جامعه فراهم آمده که از آن جمله است: چگونگی تغییر و تحول در فرهنگ جوامع، نظریه‌های مطرح مربوط به مسئولیت دولت‌ها در قبال رشد و توسعه‌ی کشورها و وظیفه‌ی آن‌ها نسبت به فرهنگ توسعه، و جهانی شدن و تاثیر آن بر اقتصاد، فرهنگ و نوع مسئولیت دولت‌ها. بخش دوم مروری است بر سابقه‌ی خط‌مشی‌گزاری فرهنگ در برنامه‌های توسعه قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بررسی همین موضوع در چند کشور خارجی. در ادامه‌ی این فصل با بهره‌گیری از نتایج یک تحقیق میدانی از 251 نفر از مدیران عالی، میانی و کارشناسان ارشد شرکت‌کننده در فرایندهای سیاستگذاری در برنامه‌های توسعه و اجرای آن، این موضوع با شرایط امروز جامعه‌ی ایران انطباق داده می‌شود. در بخش سوم در نتیجه‌گیری نهایی، الگوی کاملتری برای خط‌مشی سیاست‌گذاری به منظور تقویت و تثبیت فرهنگ توسعه در ایران عرضه شده است. برخی از عوامل فرهنگی پیش‌برنده‌ی توسعه که در کتاب از آن‌ها یاد شده، عبارت است از: نگرش مطلوب و معقول نسبت به دنیا و مظاهر آن که شامل مباحثی چون تلاش در بهره‌جویی از طبیعت، گریز از رهبانیت، حرمت نهادن به علوم طبیعی، توجه به فرهنگ کار، تولیدگرایی، نگرش و برخورد علمی با مسائل و اهمیت به نقش عقل؛ اعتقاد به آزاداندیشی؛ اعتقاد به برابری انسان‌ها و احترام به حقوق دیگران؛ نظم‌پذیری جمعی؛ عدم تعارض فرهنگی در جامعه؛ و اعتقاد به توسعه (که شامل تحول‌گرایی از سنت به تجدد، خودباوری فرهنگی، عدم جبرگرایی، وجود اراده‌ی ملی و فردی نسبت به توسعه و تحول است).