شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
کتاب حاضر، مجموعهای است از ۱۲۹ قطعه شعر کوتاه در قالب نیمایی که از آن میان میتوان: به تهران خوش آمدید؛ صدف؛ عروسک؛ اکسیر حیات؛ زهر دوری؛ زبان اشاره؛ آفتابگردانها؛ چترهای شاعران؛ غارنشین؛ ماهیگیر؛ کبوترانه؛ فراموشی؛ بیعت؛ اهل جان؛ ناخلف و عمر نوح را نام برد. در شعر «آفتاب» میخوانیم: «آفتابگردان خانهمه/ روزهای ابری هم/ باز میشود/ بانو!/ نسبتی با آفتاب داری؟»