نخبگان - آسیا توسعه پایدار - آسیا دموکراتیک شدن - آسیا
نخبگان - آسیا توسعه پایدار - آسیا دموکراتیک شدن - آسیا
توسعه از مهمترین و گستردهترین مفاهیم نیمۀ دوم قرن بیستم است. تاریخچۀ آغاز روند توسعه در مغربزمین به قرن 18 و 19 با اختراع ماشین بخار و بها دادن به نقش نخبگان و دانشمندان بازمیگردد، و این در زمانی بود که در تمام مناطق آسیا و آفریقا هیچ نشانی از علایم توسعه و توسعۀ افتگی قابل مشاهده نبود. در مطالعه و بررسی توسعه نکتۀ مهم این است که بدانیم این مقوله در اصل معلول است نه علت؛ یعنی در عالم واقع توسعه، متغیری وابسته است. نگارنده در کتاب حاضر به مطالعۀ یکی از عوامل موثر در توسعۀ کشورها یعنی «نبخگان» میپردازد. وی در صدد است که زنجیرۀ ارتباطی میان نخبگان و توسعه و دموکراسی ـ به عنوان مناسبترین بستر سیاسی و اجتماعی برای رشد روند توسعه ـ را ارزیابی کند. در سراسر کتاب سعی شده است با تجزیه و تحلیل روابط علی و معلولی پدیدهها و عوامل، اعم از عوامل انسانی، اقتصادی و فرهنگی به نقاط ضعف و قوت کشورها در دستیابی یا عدم دستیابی به توسعه پرداخته شود. برای درک بیشتر مسائل نظری، نگارنده به مقایسۀ توسعه در تمامی زمینههای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در میان کشورهای غربی و آسیایی میپردازد. وی کتاب را در سه فصل نخبگان، دموکراسی و توسعه تنظیم کرده است. فصل اول شامل موضوعاتی چون تعریف نخبه و نظریۀ نخبهگرایی، نخبگان غرب و شرق و ویژگیهای آنان است. در فصل دوم مفهوم دموکراسی، ویژگیهای آن و عوامل اجتماعی و فرهنگی موثر بر فرآیند دموکراسی، و در فصل سوم معنای توسعه، موانع و تقویتکنندههای آن و همچنین نقش نخبگان در توسعۀ ایران و ژاپن ـ به عنوان الگوی توسعه آسیایی ـ مورد توجه قرار گرفته است.