مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
تحلیل و تفسیری کوتاه موضوعی بر مضامین برخی اشعار و ابیات مثنوی معنوی، دیوان کبیر و دیگر آثار جلال الدین مولوی است.محور کلی همه مضامین، تفسیر و تحلیل خودشناسی و خودآگاهی درونی و شناخت ابعاد این خودشناسی و ارتباط دادن آن به منازل و مراحل سیر و سلوک و وصول به حق است. در ابتدای هر موضوع یک تا چند بیت از مثنوی و دیوان کبیر نقل می شود سپس نگاه و نگرش عرفانی مولوی در باره موضوع تحلیل می گردد. مطالب و موضوعات مورد توجه نویسنده عمدتاً مضامین دینی و معنوی و مطالبی از معارف اسلامی وقرآنی است و از این رو می توان کتاب را تحلیل و توضیحی دینی عرفانی بر محور دیدگاه مولوی از معارف قرآنی دانست.در این مباحث معارفی چون معرفت عرفانی، ظاهر و باطن، دعا و مناجات، مقامات عرفانی، شهوت و هواپرستی، عیبجویی،غفلت، وهم و خیال، گمراهی و هدایت، ایمان، عقل و عشق عدالت، عبادت از دیدگاه مولوی به اختصار تحلیل شده و سعی نویسنده تأکید بر نشأت گرفتن افکار مولوی از قرآن و سخنان پیامبران است.