شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
نو سرودههای این دفتر با مضامین عاشقانه و وصف دغدغهها و عواطف خاص شاعر، نظام یافته، قطعهای از آن بدینقرار است: به انتظار شکفتن گل حادثه/ پیراهن جوانیام گل داد/ تا به خود آمدم، دیدم:/ جهان، نهالک سدر فردوس است/ و من، چنار پیر جنگلی در شرق/ مرا تا چه هنگام/ مجال زیستن باقی است.