علیبنابیطالب(ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40 ق. اسلام - تاریخ
علیبنابیطالب(ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40 ق. اسلام - تاریخ
پس از جنگ صفین، گروهی از لشکریان حضرت علی (ع) از ایشان جدا شدند که به آنها عنوان "خوارج" داده شد. امیرالمومین علی (ع) در نهروان با آنها جنگید و بسیاری از آنان را کشت. اما خوارج و آراء و عقاید آنها از بین نرفت و حتی آنان در صدد قتل حضرت علی (ع) درآمدند و نهایتا نیز در این کار موفق شدند. حضرت علی (ع) در سحرگاه 19 رمضان سال 40 هـ . ق در مسجد کوفه از دست عبدالرحمن ملجم مرادی (ابن ملجم)، یکی از خوارج متعصب، ضربت خورد و دو روز بعد یعنی در 21 رمضان، بر اثر این ضربۀ مهلک سمی، که بر سرش وارد آمده بود، به شهادت رسید. قبر ایشان را نخست از ترس خوارج مخفی نگاه داشتند و از اواسط قرن 2 هـ ق به بعد این قبر شناخته شد و به صورت بزرگترین زیارتگاه شیعیان درآمد. حضرت علی (ع)، تا زمانی که حضرت فاطمه (س) زنده بود، زنی دیگر اختیار نکرد؛ ولی پس از وفات ایشان، زنان متعدد گرفت و صاحب فرزندان متعدد نیز گردید که معروفترین آنها محمد حنیفه و حضرت ابوالفضل عباس میباشد. لسان الملک سپهر، در کتاب خویش ماجرای به شهادت رسیدن حضرت علی (ع)، وصیتهای ایشان به فرزندان خویش، امام حسن و امام حسین (ع)، معجزات حضرت علی (ع) و سخن گفتن ماهی با حضرت علی و... را ذکر کرده است.