روابط بینالمللی مذاکرات سیاسی
روابط بینالمللی مذاکرات سیاسی
کتاب حاضر خلاصهای است از سبک و شیوهی مذاکراتی شش کشور منتخب به وسیلهی ایالات متحدهی آمریکا شامل چین، اتحاد جماهیر شوروی, ژاپن، فرانسه، مصر، و مکزیک که هریک به وسیلهی یکی از متخصصان شناخته شده در امور این کشورها (در سطح کشور) فراهم آمده است. در هر بخش، تاریخ و ساختار ملی، ویژگیهای فرهنگ سیاسی, روش مذاکراتی و استراتژیها و تاکتیکهای ملی آنها مرور شده است و در نهایت هر مولف، رهنمودهایی را به منظور چانهزنی برای مذاکرهکنندگان ایالات متحده پیشنهاد داده است. برای نمونه یکی از متخصصان به نام "سولومون" دریافت که چینیها، مذاکراتشان را به طریق خطی با درجات مجزا و یک روش اختصاصی (اما نه منحصر به فرد) تنظیم میکنند. او مهمترین و اساسیترین ویژگی مذاکرهکنندگان چینی را، تلاش برای یافتن مامور رسمی میدانست که با دلایل آنها، احساس همدردی کند و حس دوستانه و تعهدآمیز در همتایان رسمیشان ایجاد نماید و سپس با به کار بردن احساس دوستی، تعهد و گناه و یا آن چه سولومون آن را طبق اصلاحات چینی "بازی گاینگسی" مینامد از میان انواع ترفندهای طراحی شده, اهدافشان را دنبال کنند. این روند از طریق چند مرحله مثل حرکتهای ابتدایی، دورهی تعیین شده و دربرگیرندهی مانورها و تاکتیکها و بازی نهایی انجام میشد. چینیها در آغاز مشارکتشان تمایل داشتند بر اصول انتزاعی تاکید کنند و پس از این که محدودیتهای انعطافناپذیر طرف صحبتشان را میشناختند، طی حدود یازده ساعت محکزدن وقتی که ظاهرا مذاکرات به دلیل به درازا کشاندن تبادلات، به بنبست میرسید به دادن امتیاز راضی میشدند و هنگامیکه در پایان توافقی به دست میآمد، مذاکرهکنندهی چینی دوباره به پافشاری روی اهدافش ادامه میداد تا به مرحلهی اجرا میرسید. مذاکره کردن با چینیها، دارای کیفیت متداوم معاملاتی است که گویا هرگز پایانی ندارد. گفتنی است این ارزیابیها، چندین رهنمود برای ایالات متحده پدید آورد که پارهای از آنها بدینقرار است: اهداف خویش را مشخص کنید و انتهای خط را بشناسید؛ سبک مذاکرهی کشوری را که با آن مذاکره میکنید بشناسید؛ صبور باشید و از زمان استفاده کنید؛ روابط شخصی خویش را با همسخنانتان توسعه دهید اما مواظب باشید تحت تاثیر قرار نگیرد؛ و از تاثیر رسانهای به دقت استفاده کنید زیرا میتواند نتیجهی معکوس دهد.