زبان عربی - نحو سیوطی، عبدالرحمنبنابیبکر، 911 - 849 ق. البهجه المرضیه فی شرح الفیه - نقد و تفسیر ابنمالک، محمدبن عبدالله، 600 - 672 ق. الفیه - نقد و تفسیر
زبان عربی - نحو سیوطی، عبدالرحمنبنابیبکر، 911 - 849 ق. البهجه المرضیه فی شرح الفیه - نقد و تفسیر ابنمالک، محمدبن عبدالله، 600 - 672 ق. الفیه - نقد و تفسیر
شرحی تحلیلی توصیفی از مباحث و موضوعات کتاب سیوطی است. بهجةالمرضیه از متون دست اول دستور زبان عربی در سده هفتم است و به دلیل جامعیت، انسجام و اتقان در ردهبندی مسائل نحوی همواره در مدارس علمیه مورد تدریس و تعلیقه قرار گرفته است. شارح ضمن ترجمه اشعار به وجوه ترکیبی و توضیحی اشعار پرداخته و عبارات متن را به روشنی تشریح کرده و تجزیه و تحلیل و ترکیب همه جملات را بیان کرده است. جلد دوم به مباحث متعددی مانند: باب اشتغال عامل از معمول، باب حال و تمیز و حروف اضافه، حروف جر، ابنیه مصادر، توابع، اسماء افعال و اصوات، مالاینصرف و عوامل جزم اختصاص یافته است.