کانت و مسئله متافیزیک
مابعدالطبیعه کانت، ایمانوئل، 1724 - 1804 م. - دیدگاه درباره مابعدالطبیعه
کانت و مسئله متافیزیک
مابعدالطبیعه کانت، ایمانوئل، 1724 - 1804 م. - دیدگاه درباره مابعدالطبیعه
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
هایدگر در «کانت و مسئله متافیزیک» به دنبال تفسیر «نقد عقل محض» بهمثابه «شالودهگذاری متافیزیک» است. او مسئله متافیزیک در تفسیر «نقد عقل محض» را در چهار بخش پیگیری میکند. بخش نخست این اثر، «شالودهگذاری متافیزیک در نخستین نشانه» نام دارد. هایدگر در بخش اول این کتاب توضیح میدهد که چرا تلقیِ مَدرَسی از متافیزیک اشتباه است و چگونه این تلقی اشتباه اینگونه گسترش و بسط یافته است. متافیزیک در تلقی مدرسی، علمی است دربردارنده نخستین بنیادهای چیزی که به شناخت بشر درمیآید، حال آنکه به اعتقاد هایدگر، متافیزیک به معنای شناخت مبنایی «هستندگان بماهو» و در حالت کلی است. عنوان بخش بعدی کتاب عبارت است از: «شالودهگذاری متافیزیک در عرصه متحقق شدن»، هایدگر معتقد است که برای فهم تحقق شالودهگذاری، تعیینکننده است که روشن شود که این عقل پایانمند بشر است که به تنهایی حد و مرز حوزهی این «پرابلماتیک» را تعیین میکند. بنابراین این بخش به شرح شناخت ناب و پایانمند انسان اختصاص دارد. بخش سوم «شالودهگذاری متافیزیک در آغازین بودن آن» است. محور بحث این بخش قوه ی تخیل استعلایی است. در این بخش هایدگر نشان میدهد که کانت، چگونه قوه ی تخیل استعلایی را به عنوان ریشه دو قوه ی بنیادین دیگر در «نقد عقل محض» مطرح میکند. هایدگر در بخش نهایی موضوع «شالودهگذاری متافیزیک در ازسرگیری» را مطرح میکند. جایی که در آن متافیزیک به عنوان سرشت طبیعی انسان مطرح میشود. یک متافیزیک «دازاین» که به سمت امکان متافیزیک بماهو سمتوسویافته و در این متافیزیک، پرسش از ذات انسان به شیوهای مطرح میشود که پیش از هر انسانشناسی فرهنگی و فلسفه فرهنگ جای گرفته باشد.
