شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
عباس شاهزیدی (خروش) در سال 1347 شمسی در اصفهان به دنیا آمد. وی در نوجوانی در کنار تحصیل و صرفا به دلیل عشق و علاقة وافری که از کودکی به ادبیات داشت به سرایش شعر روی آورد و از محضر استادانی چون منوچهر قدسی و استاد محمدعلی صاعد اصفهانی کسب فیض نمود. در سال 1385 در کنگرة سراسری شعر میلاد امام رضا (ع) در شیراز موفق به کسب رتبة اول کشور گردید و در همان سال اولین مجموعة شعرش را با عنوان «در حوالی اشراق» به چاپ رسانید. مجموعة حاضر حاوی شعرهایی از وی در قالب غزل، رباعی و... با مضامین مذهبی، اجتماعی و... نیز موضوع جنگ تحمیلی است. عناوین پارهای از شعرها عبارتاند از: ای نور پرفروغ تو جاوید و بیزوال؛ گشود جانب دریا نگاه شعلهورش را؛ چهقدر با تو کبوتر، چهقدر با تو نگاه؛ دارم از دنیا دلی اندوهگین؛ سینه سرخان پریدند و رفتند؛ ورق میزنم روزگار پریشانیام را؛ و دیگر کسی سراغ نمیگیرد.