دکارت، رنه، 1596 - 1650 م. - نقد و تفسیر فلسفه جدید - قرن 17م.
دکارت، رنه، 1596 - 1650 م. - نقد و تفسیر فلسفه جدید - قرن 17م.
این نوشتار، شرحی است دربارهی اصالت روح و ایدئالیسم عینی در فلسفهی دکارت (اعم از قضیهی کوجیتو و لوازم فلسفی آن، تصورات فطری، نظریهی نموداری معرفت، وگوهر ایدئالیسم دکارتی). گفتنی است دکارت فلسفهی خود را بر پایهی سه اصل "نفس"، "ماده" و "خدا" تنظیم کرد."ابتدا با اصل: "میاندیشم، پس هستم" به دنبال اثبات نفس برآمده و اندیشه را اصلیترین عامل بر اثبات وجود خدا دانسته، سپس به دنبال اثبات عالم خارج برآمده و در نهایت با اثبات وجود خداوندی عالم و غیر فریبکار فلسفهی خود را به کمال رسانیده است. مهمترین ویژگی فلسفهی وی اصالت روح، ذهن و یا نفس است که پایه و اساس فلسفه دکارت را تشکیل میدهد. نکتهی دیگر در فلسفهی وی، مقدمهچینی و پایهگذاری حرکتهایی در فلسفهی آن زمان اروپا، از جمله ایدئالیسم است".