ناخودآگاهی روانکاوی
ناخودآگاهی روانکاوی
مولوی علاوه بر بیان خطاهای شناختی و حسی انسان، دغدغة دگرگونی انسان را داشته و متوجه بوده که این تحول سخت و گاهی غیرممکن است. مولوی مسئله دگرگونی و تغییر انسانها را رها نکرده و جابهجا به آن پرداخته است. اوج این تمثیلها توبه نصوح است. کتاب حاضر مشتمل است بر دو بخش که در بخش نخست دو حکایت از مثنوی مولوی یکی حکایت خارکن و خاربن و دیگری توبه نصوح مورد بحث و بررسی قرار گرفته است و این حکایتها که در مثنوی ناظر به دگرگونی انسان است میتواند در درمان روحی روانی و در تغییر نگرش تیپ انسان پسیکولوژیک نسبت به دگرگونی خویش تأثیر بسیار مثبتی داشته باشد که این ویژگی موضوعی است که در بخش دوم کتاب به آن پرداخته شده است. نویسنده این حکایت را همراه با نکتههای روانشناسی و خودشناسی حکایتهای فرعی دیگر بازگو کرده است.