ادبیات فارسی - سبک سبکشناسی شعر فارسی - سبک
ادبیات فارسی - سبک سبکشناسی شعر فارسی - سبک
"سبک" در لغت به معنی گداختن زر و سیم و در اصطلاح، ویژگی مشترک در آثار شاعران و نویسندگان و یادوارهای خاص است. از نظر معنی و محتوا، سبک، حاصل دروننگری خاصی است که در شیوهی بیان ویژهای پدیدار میشود. از دیدگاه زبانی، سبک، گزینهای ویژه از واژگان، تعبیرها و عبارات است. بر این اساس در نظم و نثر فارسی به طور کلی 2 نوع سبک را میتوان قایل شد: سبک فردی یا شخصی؛ و سبک دورهای. در کتاب حاضر پس از ذکر کلیاتی دربارهی سبکشناسی شعر فارسی؛ سبک و انواع آن و پیشینهی پژوهشهای سبکشناسی، دورههای سبک شعر فارسی به همراه نمونههایی چند بازگو شده است. این دوره عبارتاند از: سبک خراسانی، عراقی، مکتب وقوع، سبک هندی، مکتب بازگشت و دورههای مشروطه. بخش دوم کتاب نیز به سبکشناسی نثر فارسی به همراه نمونههایی چند و بررسی سبکی هریک از نمونهها اختصاص یافته است.