قرآن - مسائل ادبی - معانی و بیان
قرآن - مسائل ادبی - معانی و بیان
بیان زبانی، برترین نوع بیان و به معنای مواد نزدیکتر و بر بیانکنندگان آسانتر است و در اصل به معنای روشن نمودن و آشکار کردن است. جامعة بشری از همان ابتدا با بیان زبانی آشنا بوده است. زیرا اظهار معانی و خیالات ما فی الضمیر یکی از ضروریات زندگی اجتماعی او است. نگارنده در کتاب حاضر در پنج بخش به بررسی ویژگیهای بلاغی بیان قرآنی میپردازد. بخش اول کتاب درآمدی بر تحولات زبانی و گونههای بلاغی دارد. در بخش دوم نویسنده به تشریح ویژگیهای بیان در قرآن پرداخته و در بخش سوم شکوه معانی در قرآن را بیان کرده است. بخش چهارم عنوان «راز بیان در قرآن» دارد و در بخش پایانی بدیع در قرآن کریم مورد بررسی قرار گرفته است.