شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
در مجموعهی حاضر، اشعاری به سیاق نو با مضامینی از این دست به چاپ رسیده است: "غروب"، "حرمت عشق"، "سراب"، "گلایه"، "فلسفهی نبودنت" و "مرداب وداع". برای مثال: اما، افسوس!/ روزها بیایند و بروند،/ گلها برویند و بمیرند،/ تابستان باشد یا زمستان،/ بهار باشد یا پاییزان/ عید باشد یا جمعه،/ رخت عزا بپوشم یا شادی کنم.../ قصهی این زندگی، چیزی جز "فلسفهی نبودنت" نیست/.