گویش سیستانی
گویش سیستانی
گویش مردم سیستان ـ یکی از بخشهای زابل ـ در بخشهای دیگر این سرزمین نیز ساری و جاری است. این گویش حتی در دوردستترین روستاهای سیستان نیز شناخته و پذیرفته شده است. زیرا این بخش، مرکز اداری و تجاری شهر بوده و ناگزیر گویش آن مورد قبول واقع شده و همچنین از آنجا که تفاوتهای گفتاری حوزههای متفاوت سیستان زیربنایی نیست، اما به روشنی قابل تشخیص است؛ پارهای از این تفاوتها واژگانی است و پارهای آوایی، اما هیچیک مانع تفاهم نمیشود. با وجود این، زبان مشترک همة این مردم، زبان فارسی رسمی است که کار خواندن و نوشتن و مطبوعات و جراید و ادارات دولتی بر اساس آن است. جلد نخست از مجموعة گویش سیستان به مبحث آواشناسی (یکی از مباحث زبانشناسی) این گویش اختصاص یافته است.