خدا و انسان
خدا و انسان
آنچه در جامعة امروزی بسیار شایع است زندگی انسان به صورت مستقل از خداست در حالی که وجود و روح انسان جزئی از خداوند است. اگر این روح رشد کند انسان با خدای خویش هماهنگتر میشود و در غیر این صورت وجود انسان و روح او با سازندة خویش ناهماهنگتر و نامانوستر میگردد و این به معنی زوال حیات است. نقطة شروع هماهنگی با خداوند و پیشرفت در این امر کسب عادت الهی است؛ عادت فکری، آن فکری است که دایم در افراد جریان دارد. این تداوم فکر تبدیل به «آگاهیهای ثابت» میشود که همان اعتقاد، ایمان و یقین را حاصل میکند. تفکر مداوم امری ارادی است که نیازمند تمرین، یعنی همان «خوب نگاه کردن» است. نگارنده در کتاب حاضر به موضوع همانگی با خدا پرداخته و موضوعاتی از این دست را مطرح ساخته است: عشق الهی، سود و زیان، گناه، نعمت، تسلیم، و تقویت تفکر دربارة خداوند.