سپهری، سهراب، 1307 - 1359 - نقد و تفسیر نقاشیهای ایرانی - قرن 14 شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
سپهری، سهراب، 1307 - 1359 - نقد و تفسیر نقاشیهای ایرانی - قرن 14 شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
سهراب سپهری شاعر نقاش، در پانزدهم مهرماه 1307 خورشیدی در کاشان دیده به جهان گشود. مادرش فروغ نام داشت و نوادة لسانالملک سپهری مولف کتب ناسخ التواریخ و پدرش نیز اسدالله خان بود. خانوادة او همگی اهل ذوق و هنر بودند. سهراب در سال 1334 خورشیدی از دانشکدة هنرهای زیبا در رشتة نقاشی فارغالتحصیل شد. وی پس از آشنایی با شعر نیما، شیفتة آن شد و سپس دست از سرودن شعر قدیم کشید و به شعر امروزی یا نو رو آورد. او پس از مدتی اقامت در تهران به سیر و سفر پرداخت و سرانجام در اول اردیبهشت ماه 1359 روحش از تنگنای قفس رهایی یافت. در این کتاب پس از شرح اجمالی زندگی این شاعر برجسته، مباحثی از این دست مطرح گردیده است: طبیعت و اشیا در شعر سهراب، هنر نقاشی سهراب، و مناظر خیالپردازی در شعر سهراب؛ ضمن آنکه اشعاری از وی درج شده است. تصاویر نقاشیهایی از سهراب پایانبخش مطالب کتاب است.