عشایر آسیا
آسیا - سیر و سیاحت ایلات و عشایر - آسیا - آداب و رسوم و زندگی اجتماعی ایلات و عشایر - آسیا - تاریخ
عشایر آسیا
آسیا - سیر و سیاحت ایلات و عشایر - آسیا - آداب و رسوم و زندگی اجتماعی ایلات و عشایر - آسیا - تاریخ
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کوچنشینی شیوهای از زندگی اجتماعی است که بر اساس پرورش دام، تهیۀ فرآوردههای لبنی و جابهجایی انسان و دام برای استفاده از چراگاههای طبیعی مطابق با تغییرات فصلی شکل گرفته است. عشایر از نسل شکارچیان و گردآورندگان خوراک ماقبل تاریخ هستند که بر اساس جستوجوی خوراک و شکار حیوانات وحشی مناطقی را برای زندگی خود اشغال کردهاند. این گروه، حیوانات باربر و سواری (اسبهای وحشی، شترها و چهارپایان)، همچنین چهارپایان کوچک مانند گوسفند و بز را اهلی کردند و هنوز قلمروهای پهناوری را در آسیا میپیمایند که در آنها آب بارانهای زمستانی و بهاری کمیاب است. آنها برخی از اوقات کشاروزی هم انجام میدهند، اما اساسا با دامهایشان زندگی میکنند. شیر و گوشت مبنای تغذیۀ عشایر را تشکیل میدهد، در صورتی که پوست، چرم و پشم برای ساختن برخی از مواد اولیۀ مربوط به چادرها و اقامتگاهها به کار میرود. آنچه قابل ذکر است آن که طی مدتهای طولانی، تاریخ آسیا در بین دامداری و کشاورزی در نوسان بوده است. کشورهای بسیاری در اطراف مزارعی تشکیل شدهاند که زمینهای آمادۀ کشت و آبیاری شدهای داشته است. عشایر کوچگر نیز به شکل اتحادیههایی از دامداران تشکلیافتهاند که گاهی برای فتح زمینهای کشاورزی گرد هم میآیند. زمینهای کشاورزی امکان تغذیۀ جمعیتهای زیادی را فراهم میسازند، به خصوص در مناطقی که منابع غذایی کمیاب و توزیع جمعیت پراکنده است. امروزه عشایر نقش قافلهسالاری خود را، که بر اساس حمل و نقل و مبادلۀ کالا در بین مناطق مختلف بود، از دست دادهاند. همچنین دامپروری گسترده و ثابت، نقش آذوقهسالاری آنها را که بر اساس عرضۀ گوشت و شیر شکل گرفته بود، از بین برده است. اکنون این عشایر خواهناخواه باید اقتدار دولتهای مرکزی را، که در پی کنترل آنها هستند بپذیرند.
