ایران - تاریخ - پهلوی، 1304 - 1320 ایران - تاریخ - جمهوری اسلامی، 1358 بهائیگری - ایران
ایران - تاریخ - پهلوی، 1304 - 1320 ایران - تاریخ - جمهوری اسلامی، 1358 بهائیگری - ایران
«احمد اللهیاری» روزنامهنگاری را از نیمۀ دوم دهۀ چهل در عصر استبداد پهلوی دوم با هفتهنامههای فردوسی، تماشا، صبح امروز و... آغاز کرده بود. نام او آنگاه در میان محافل فرهنگی آوازهای یافت که نیمۀ دوم دهۀ چهل، امضایش پای اولین بیانیۀ تاسیس کانون نویسندگان ایران قرار گرفت. اللهیاری در هستۀ مرکزی روشنفکران سکولار عصر پهلوی حضور داشت و همین حضور وزنی دیگر به خاطرات و تحلیلهای وی میداد. در آستانۀ دهۀ هشتاد، شش سال پیش از مرگش به تدریج تحولی درونی در افکار و عملکرد او آغاز شد. کارنامۀ وی در چند سال پایانی عمرش، کارنامۀ قابل قبولی بود. صدها نوشتهای که روایتگر حیات، زندگی و زمانۀ روزنامهنگاران، احزاب و فعالان فرهنگی و سیاسی ایران در چهار دهۀ گذشته است تحریر کرد که بخشی از آنها در کتاب «روایت سانسور» (جلد 24 از مجموعۀ کتابهای نیمۀ پنهان) در سال 1385 منتشر شده است. در پاییز 1386 نیز بخش دیگری از آن نوشتارها در پاورقی دیگری به نام وی و با نام «بهائیان در عصر پهلویها» منتشر شد. برخی دیگر از آن مطالب نیز با نامهای مستعار الف. خراسانی، امضاء محفوظ و... در روزنامۀ کیهان به چاپ رسید. جلد سی و یکم از مجموعۀ «نیمۀ پنهان» به موضوع بهائیان در عصر پهلوی و افشاگری جریان روشنفکری به وسیلۀ آن مرحوم در سالهای پیش از مرگش اختصاص یافته است. در بخش پایانی کتاب نیز تصاویری از فعالان فرقۀ بهائیت در عصر پهلوی درج گردیده است.