رحمت و غضب الهی در مثنوی معنوی
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - نقد و تفسیر
رحمت و غضب الهی در مثنوی معنوی
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - نقد و تفسیر
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
هفدهمین شماره از مجموعهی "انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران" به مناسبت هشتصدمین سال تولد مولانا جلالالدین محمد بلخی و همایشهای برگزار شده در تبریز و کرج منتشر گردیده است. در این کتاب ویژگیهای دو مفهوم "رحمت" و "غضب" الهی، از کلمات اساسی و کلیدی قرآن کریم، در "مثنوی معنوی" سرودهی مولانا ـ بیان شده است. بسیاری از صفات الهی حق و مفاهیم اخلاقی بندگان که به نحوی مرتبط با رحمت و غضب و یا لطف و قهر خداوند هستند در کتاب بررسی شده است؛ به ویژ مفاهیم دوگانهای که مستقیم یا غیر مستقیم میتواند حاکی از مفاهیم لطف و قهر باشد، همچون دنیا و آخرت، مرگ و زندگی، شب و روز، بهشت و دوزخ، فرشته و دیو، تندرستی و بیماری و سعادت و شقاوت. در طی کتاب نیز به مقام و روش علمی و عملی برخی از پیامبران الهی اشاره شده و نیز سیرت اولیاء الله، به ویژه حضرت علی (ع) بیان گردیده است. همچنین بسیاری از آیات قرآن و احادیث پیغمبر و ائمهی اطهار (ع) به مناسبت، نقل و مطالب کتاب به آنها استناد شده است. جلوههای رحت الهی، مسیرهای راهیابی به رحمت و موانع آن، اشکال مختلف نزول قهر الهی، نظر و علاقهی مولوی به رحمت یا غضب الهی از جمله مطالب کتاب به شمار میرود. کارهایی که شعلههای قهر الهی را افزون یا خاموش میکند و همچنین نظری گذرا بر تشبیهات و اشعارات مولوی با کلمات رحمت و غضب و مترادفات آن از دیگر مطالب به شمار میرود.
