ریشهشناسی چند واژهی موسیقی
موسیقی ایرانی - اصطلاحها و تعبیرها
ریشهشناسی چند واژهی موسیقی
موسیقی ایرانی - اصطلاحها و تعبیرها
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در چشماندازی کوتاه به چهار سوی فلات ایران، تا دور افتادهترین نقاط پیرامون آن، نشانههایی کم و بیش از آثار فرهنگ و تمدن محوری و نافذ اقوام کهن و بزرگ ایرانی، یافته میشود که هریک در دورهای خاص و تحت شرایط ویژهای در دل فرهنگ آن مناطق نقش بسته و امروزه بعضا عضو جداییناپذیر فرهنگها محسوب میشوند. در این راستا، سهم تاثیر زبان و واژههای کهن فارسی (و یا به عبارتی وسیعتر واژههای «هند و ایرانی» و «هند و اروپایی») در فرهنگ بیشتر نقاط، بیش از سایر نشانهها روشن و آشکار است. اما کثرت تهاجمات، تجاهم و یورشهای فرهنگستیزانه بر این کشور در طول ادوار گذشته، سیر گذار و تحول این واژهها را مخدوش کرده، به گونهای که به آسانی نمیتوان دربارۀ برخی از آنها رای قاطع داد. نگارنده در جلد سوم از مجموعۀ «ریشهشناسی چند واژۀ موسیقی» به بررسی سیر تحول برخی دیگر از واژههای موسیقی شامل بیات و ترکیبات آن چون بیات اصفهان، ترک، تهران، راجه، زند، شکسته، عجم، شیراز و... ، خرک، خوارزمی، زخمه، ساز، طبل، مقام، نفیر، نقاره، و پیشینه واژۀ تار پرداخته است.
