تاریخچهی آواشناسی و سهم ایرانیان
آواشناسی
تاریخچهی آواشناسی و سهم ایرانیان
آواشناسی
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
آواشناسی یکی از شاخههای زبانشناسی و بر سه نوع است: آواشناسی تولیدی، صوتی (آکوستیک) و شنیداری در آواشناسی تولیدی، آوای زبان را بر اساس اندامهای گفتاری توصیف میکنند. در آواشناسی صوتی، ویژگیهای فیزیکی آواهای زبان بررسی میشود. آواشناسی شنیداری نیز، مربوط به نحوة ادراک آواها است و بیشتر با روانشناسی زبان پیوند دارد. امروزه برای بررسی آواشناسی لازم است پیشینة آواشناسی در پیشینة مطالعات زبان جستوجو شود. بدینمنظور، در این کتاب، آواشناسی در محدودة زمانی حدود قرن ششم قبل از میلاد تا قرن پانزدهم میلادی بررسی شده است. نخست دربارة یونان، روم، هند و دانشمندانی که در آن کشورها و در آن دوره، زبان را بررسی کردهاند، بحث شده است. سپس مطالبی دربارة اوضاع اجتماعی ایران، پس از ورود اعراب، زبان علم و چگونگی مطالعات دستوری آورده شده است. در پایان، آواشناسی در سرزمینهای اسلامی بررسی و آثار دانشمندان در حوزة آواشناسی زبان عربی و آواهای زبان فارسی در قرون اولیة هجری ارزیابی و شرحی بر آنها داده شده است؛ ضمن آن که، سهم دانشمندان ایرانی در تکوین آواشناسی نیز در همین مقال مشخص گردیده است.
