داستانهای فارسی - قرن 14 داستانهای کوتاه فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14 داستانهای کوتاه فارسی - قرن 14
"نون و القلم" گزارشی از اوضاع اجتماعی و سیاسی است که برخلاف کارهای دیگر جلال آل احمد در قالب یک داستان طنز بلند بازگو میشود. "آل احمد" در داستان علاوه بر پرداختن به معضلات سیاسی و اجتماعی روزگار خویش، نقش و عملکرد قلم بدستان و روشنفکران جامعه را نیز نشان داده و برخی از آنها را مورد انتقاد قرار میدهد. او در داستان دو گروه روشنفکر را نشان میدهد که میرزا اسدالله و میرزا عبدالزکی نمایندگان آنها هستند. میرزا اسدالله انسان آزاده و آگاهی است که به هیچ سمت و سویی متمایل نیست و بنا بر اعتقاد خود با قضایای سیاسی برخورد میکند و از آنجا که قلم خود را در اختیار قدرت قرار نمیدهد، زندگی سادهای دارد؛ اما میرزا عبدالزکی، روشنفکری است که به رغم تمایل به گرهگشایی از کار مردم، منافع خویش را ترجیح میدهد و به موقع نیز، در اختیار و خدمت صاحبان قدرت درمیآید. "آل احمد" در پایان داستان خود راه حل این مشکل جامعه را بیان میکند و میگوید: این مردم هستند که باید به آگاهی و بینشی کافی رسیده و سرنوشت خود را تغییر دهند؛ و وظیفۀ آگاه کردن مردم را بر عهدۀ روشنفکران و قلم بدستان آزاد جامعه میگذارد.