محمدبنحسن(عج)، امام دوازدهم، 255 ق. - غیبت
محمدبنحسن(عج)، امام دوازدهم، 255 ق. - غیبت
تحلیلی فلسفی کلامی از غیبت حضرت مهدی (عج) و تأویل و تحلیل آن است. مبنای این تبیین قاعده لطف و ضرورت وجود حجت است. نویسنده براساس این دو قاعده عقلی و کلامی به بیان فایده و آثار وجودی امام غایب و نقش آن حضرت در عصر غیبت میپردازد. غیبت از دیدگاه نویسنده سری از اسرار الهی است و از این جهت با لطف الهی ارتباط پیدا میکند این سر عظیم موجب میشود زمین هیچگاه از حجت خالی نباشد. در ادامه سیری اجمالی از دوران نیابت و سفارت و مسئولیت نایبان خاص حضرت مهدی بیان شده و بطلان ادعای نیابت و سفارت در عصر غیبت کبری روشن شده و در پایان تحلیلی کوتاه از نشانههای ظهور و روش فهم این نشانهها ارائه شده است.