ارتباط میانفرهنگی ارتباط و فرهنگ دین و فرهنگ
ارتباط میانفرهنگی ارتباط و فرهنگ دین و فرهنگ
رشتة فرهنگ و ارتباطات، یک رشتة میان رشتهای است که از فرهنگ، فلسفه و عرفان شروع میشود و در نیمة راه، به مردمشناسی میرسد و در نهایت، به ارتباطات ختم میشود. از نظر انسانشناسی، ارتباطات وسیلهای است که انسانها با آن، کنشهای خودشان را برای انجام کامل وظایفی هماهنگ میکنند که برای نگهداری زندگی و جامعهشان ضروری است. در این میان با آمدن متون، به ویژه متون دینی، ارتباطات در قالب زمان و مکان قرار گرفت و این متون اساس ارتباطات سنّتی شد. وقتی دین وارد حوزه علم شد، انسانشناسی دین نیز معنا یافت. انسانشناسی دین میگوید که معناهای بشری، از درون تا برون انسان، چگونه در عرصة هر جامعه به وجود آمده و سپس تحول یافته است و چگونگی تحول آنها را نیز تشریح میکند. از سویی ارتباطات، قلب فرهنگ است که از فرهنگ جان میگیرد؛ یعنی دین، معنابخش فرهنگ و فرهنگ، مجموعهای از معناها و نمادها و ارتباط میان این دو است. در کتاب حاضر نخست، دو مکتب رقیب و جانشین در ارتباطات ـ یعنی مکتبهای ارسال پیام و تولید و مبادلة معنا ـ بررسی و سپس، با توجه به شاخصهای هر دو مکتب، آنها با یکدیگر مقایسه میشوند. پس از آن به ریشههای فلسفی این مکتب در غرب و اندیشههای مدرن غربی و اندیشههای اسلامی در این باره پرداخته میشود. در ادامه، دربارة مردمشناسی و رهیافتهای تولید معنا، اطلاعاتی ارائه شده است. در پایان نیز الگوی هنجاری یا نظریة هنجاری ارتباطی دربارة ایران ترسیم میشود.