انسان (فلسفه) خدا و انسان خداشناسی
انسان (فلسفه) خدا و انسان خداشناسی
در انسان، انگیزهها و سوقدهندههایی است که او را به حرکت در راستای خود وامیدارد. بعضی از این سوقدهندهها از وجههی مادی و طینت خاکی انسان سرچشمه میگیرد و بعضی دیگر از وجههی ملکوتی و روحالهی. این سائقهها را میتوان غرایز، تمایلات، نیازها و... نامید. انسان به طور ناخودآگاه گرایش خاضعانه به سوی حقیقتی مقدس و برتر دارد، اینگونه توجه و تقدس و گرایش خاضعانه به سوی حقیقتی مقدس و برتر و موجودی والا و خشوع و خضوع در برابر آن "پرستش" نامیده میشود که در وجود هر انسانی قرار دارد. در این راستا نگارنده در کتاب حاضر به تفصیل به بیان عرفان و دین، خداشناسی عرفان، انواع دین، خداباوری، آثار روانی اجتماعی خداباوری، انسان از دیدگاه اگزیستانسیالیزم، تضاد درونی انسان، هدفداری انسان، ماهیت انسان و... میپردازد.