زندهرود در تکریت
داستانهای فارسی - قرن 14 جنگ ایران و عراق، 1359 - 1367 - داستان هاشمیدهسرخی، سیدمحمود،
زندهرود در تکریت
داستانهای فارسی - قرن 14 جنگ ایران و عراق، 1359 - 1367 - داستان هاشمیدهسرخی، سیدمحمود،
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
این حرفها را توی آسایشگاه، بهداری یا در بیگاریهای بیرون و داخل اردوگاه میزدم؛ تک تک و رو در رو و دو نفره. بعضی حرفها را باید دو نفره زد، مثل حرفهای دل، مثل حرفهایی که با تنهایی آدمی سر و کار دارد. نمیشود در جمع گفت یکی مزهای بپراند و دیگری مزهای دیگر و اصل حرف، مثل یک سکه قدیمی توی لجنهای جوی گم شود. مخصوصاً که از آن همه اخلاقهای مختلف، نمیشد توقع شعور جمعی در گفت و گو داشت. حرف اگر حرف باشد، گیاه رونده است؛ پونه و نعناست که یک شاخهاش میافتد در خاک و ساقههای زیر زمینی میزند و باز پونهای دیگر سر بر میآورد و نعنایی دیگر و یکباره می بینی یک دشت رفته زیر سبزی پونه، زیر سبزی نعنا...
