نثر فارسی - قرن 14
نثر فارسی - قرن 14
مجموعهی حاضر، دربرگیرندهی قطعاتی است ادبی که عمدتا با مضمون تنهایی و اندوه، نگاشته شدهاند. برای نمونه در قطعهی "عبرت" میخوانیم: "این صدای تپش قلبم است که بیفرجام قصهگویی است تا خوابم کند. تا شاید سیاه بختی را از یاد ببرم. احساسی مرده دارم. سکوت تنها فریاد من است. ظلمت، امید چشمان من است و غربت، تنها راز آزادی و....".